banner ad

Ο ΜΑΓΙΚΟΣ ΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΜΥΘΙΚΩΝ ΠΛΑΣΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ

. February 17, 2013 . 0 Comments

peliculas.10077.IMAGEN2Ο μαγικός ρεαλισμός είναι ένα λογοτεχνικό κίνημα, που άνθισε και στην Λατινική Αμερική στα μέσα του 20ου αιώνα. Συγγραφείς όπως ο Μάρκες, ο Μπόρχες, ο Κορτάθαρ και άλλοι, έγραψαν ‘μαγικά’ βιβλία, στα οποία το μη πραγματικό παρουσιάζεται σαν κάτι καθημερινό και κοινό και ο άνθρωπος εμφανίζεται σαν μυστήριο μέσω πραγματικών γεγονότων με φανταστικούς, όμως, χρωματισμούς, τα οποία δεν έχουν εξήγηση ή είναι απίθανο να συμβαίνουν. Τα σύνορα μεταξύ του αληθινού και του φανταστικού ‘καίγονται’, εξαφανίζονται. Ο χρόνος παύει να είναι γραμμικός και μετατρέπεται σε κυκλικό, ο άνθρωπος μπορεί να πεθάνει και σε λίγο να ξαναζήσει, ο τόπος είναι η περιθωριοποιημένη κοινωνία.

Η ταινία του Μπεν Ζάιτλιν, «Τα μυθικά πλάσματα του Νότου» είναι μια εκπληκτική ταινία μαγικού ρεαλισμού, που ακροβατεί μεταξύ του εξοντωτικού αγώνα του ανθρώπου να χαράξει τη μοίρα του και του αρχετύπου της άγριας φύσης. Η ιστορία εκτυλίσσεται σε μια ξεχασμένη, χαμένη, πρωτόγονη κοινότητα του Νότου πριν την ‘χτυπήσει’ μια Κατρίνα, η οποία θα ανατρέψει τις υφιστάμενες ισορροπίες, θα σκορπίσει τον όλεθρο και θα απογυμνώσει ό,τι μέχρι τότε καλά κρυβόταν στη νιρβάνα του αλκοόλ και της καυτής υγρασίας, απελευθερώνοντας τα τέρατα-βίσωνες, που ‘κοιμόντουσαν’ μέσα στους πάγους. Οι πάγοι θα λιώσουν και τα ζώα-ερινύες της ψυχής μας και φόβητρα ανατροπής των όσων μέχρι τότε επικρατούσαν, θα καλπάσουν με τις απειλητικές τους οπλές, που σκάβουν τη γη και τα κέρατα τους προτεταμένα για να ξεκοιλιάσουν το περίβλημα. Όταν αποτραβηχτούν τα νερά της πλημμύρας, θα φανούν όλα τα ‘κρυμμένα μυστικά’ μέσα στη λάσπη των βαλτότοπων και τα σάπια πτώματα. Και αυτός ο σκληρός τόπος με τους θαρραλέους ανθρώπους, που ζουν με την ανάσα του θανάτου γύρω τους, απογυμνώνεται.

Η μικρή, καταπληκτική, 6χρονη πρωταγωνίστρια  Κεβανζανέ Γουόλις, της οποίας ο κόσμος ανατρέπεται και διαταράσσεται μέσα από την οργή του τυφώνα, προσπαθεί να σταθεί στα πόδια της και να αναλάβει την καινούρια της ζωή. Δραπετεύει από τον ‘εισβολέα’-πολιτισμό, μαζί με τους υπόλοιπους ‘ημιάγριους’ ντόπιους της κοινότητας, όταν τους σώζουν από την καταστροφή και τους περιθάλπουν, αλλά, συγχρόνως, τους απομακρύνουν από τον κόσμο τους, τον μόνο που τους παρέχει ασφάλεια. Επιστρέφει σ’ αυτό που γνωρίζει καλά, εκεί που ανήκει. Παλεύει σκληρά με την απρόσμενη και μοναχική ενηλικίωση της, θεριό ανήμερο, που με πείσμα αρπάζεται απ’ τη ζωή. Δαμάζει τα συναισθήματα της και δαμάζει και τα τέρατα. Είναι οι αόρατοι φίλοι της, αυτοί με τους οποίους μοιράζεται τα όνειρα της και τα οράματα της. Μιλάει μαζί τους, τα ορίζει, κι αυτά την σέβονται γιατί ο κόσμος της και αυτή η ίδια είναι η αρμονία και η ισορροπία της φύσης. Είναι η δύναμη. Η μικρούλα ακουμπάει το αυτί της σε κάθε ζωντανό πλάσμα και ακούει, ή, καλύτερα, αφουγκράζεται την καρδιά τους να χτυπάει και μέσα απ’ αυτό το χτύπο-δείγμα ύπαρξης, αφουγκράζεται τη ζωή και ενώνεται με το σύμπαν. Ζωγραφίζει με κάρβουνο σε χαρτόνια, φιγούρες προϊστορικές, σαν να είναι ο πρώτος άνθρωπος στη γη. Θέλει μ’ αυτόν τον τρόπο να εκφράσει ό,τι θεριεύει μέσα της, να εξωτερικεύσει την άγρια, πρωτόγονη κραυγή της και, συνειδητά, να αφήσει το στίγμα της και το μήνυμά της στους επόμενους, στους μελλούμενους να έρθουν, έχοντας πλήρη γνώση του πεπρωμένου.

Βρίσκει συνεχώς τρόπους να περνάει από την πραγματικότητα της ζωής της με τον πατέρα της -ο οποίος την σκληραγωγεί για να είναι έτοιμη όταν ‘φύγει’ εκείνος, όπως και η μάνα της- στο φανταστικό κόσμο που χτίζει γύρω της με το αγνό πάθος της και την άγρια ομορφιά της, για να προστατευθεί, για να αμυνθεί ενάντια σε ό,τι επιβουλεύεται τη δομή του κόσμου της. Ενός κόσμου εύθραυστου, τον οποίο πρέπει να κρατήσει σε μια αρμονική κατάσταση για να μην καταρρεύσει.

Η ταινία είναι συγκλονιστική για όσους αγαπούν τον μαγικό ρεαλισμό και το ταξίδεμα του. Είναι η αποθέωση της ύπαρξης, είναι η δυναμική της ζωής. Είναι μια ταινία άγρια και ελεύθερη, ύμνος σ’ αυτούς που αρνούνται πεισματικά και ενσυνείδητα να ενταχθούν, να ‘εκπολιτισθούν’. Ωδή σ’ αυτούς που ζουν με τους δικούς τους κανόνες, νιώθοντας την κάθε καινούρια μέρα σαν γιορτή και ενσωματώνονται στη φύση, αποτελώντας ένα κομμάτι της δυναμικό και μοναδικό.

 

Print Friendly, PDF & Email

Tags:

Category: ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *