banner ad

ΣΤΟ ‘ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ’ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΚΑΘΑΡΣΗ

. April 27, 2013 . 0 Comments

place-1-april-11Oπρωτότυπος τίτλος της νέας ταινίας του Ντέρεκ Σιανφρανς είναι “Theplacebeyondthepines”, και περιγράφει ακριβώς τη στιγμή που ο πρωταγωνιστής τρέχει δαιμονισμένα με τη μηχανή του ανάμεσα στα πεύκα, προσπαθώντας να εκτονώσει τον εσωτερικό του διχασμό και τα συναισθήματα που τον κατακλύζουν. Έχει μόλις μάθει ότι έχει ένα γιό ενός έτους και αποφασίζει να εγκαταλείψει τα πάντα και να του σταθεί, για να μην καταλήξει σαν τον ίδιο, τον οποίο είχε εγκαταλείψει ο δικός του πατέρας. Για τα προς το ζην τρέχει με τη μηχανή-σύντροφο του, στο ‘γύρο του θανάτου’. Θάνατος είναι κάθε του βήμα στις επιλογές του, τον θάνατο προκαλεί και στο θάνατο καταλήγει, χωρίς ξάφνιασμα – τον περίμενε.

Ο τίτλος στα ελληνικά είναι «Το τέλος του δρόμου», και δεν απέχει πολύ από αυτό που δίνει η ταινία. Η ζωή του πρωταγωνιστή τελειώνει με μια σφαίρα από έναν αστυνομικό, ο οποίος με τη σειρά του βάζει τέλος στην ηρεμία του, κατακλεισμένος από τις τύψεις του γιατί στέρησε τον πατέρα από ένα μωρό σαν το δικό του. Ένα εξαιρετικό ψυχογράφημα του ‘φονιά’, που θα κουβαλάει σαν βραχνά τις τύψεις του, σε όλη του τη ζωή. Η σφαίρα του αστυνομικού θα αλλάξει δραματικά τις ζωές τους, αλλά και εκείνες των γιών τους. Αλλά ακόμη κι όταν ο γιός του νεκρού ληστή-μηχανόβιου, μαθαίνει την αλήθεια για τον πατέρα του, αγοράζει μια μηχανή και χάνεται στον ορίζοντα, ο θεατής μένει με την αίσθηση ότι όλα τελείωσαν. Δεν υπάρχει περιθώριο για μια καινούρια αρχή, για μια απόδραση από το πεπρωμένο. Η μοίρα των απογόνων είναι ο απόηχος των πεπραγμένων των προγόνων. Είναι σχεδόν αδύνατον να ξεφύγεις από το δίχτυ του μοιραίου, από την κυκλικότητα της μοίρας.

Η πατρική φιγούρα είναι παντού στην ταινία: Ο αποσυρμένος πατέρας του αστυνομικού, που τον στηρίζει στον αγώνα του κατά της διαφθοράς. Ο αστυνομικός πατέρας, που με υπερβάλλοντα ζήλο σκοτώνει τον πατέρα – ληστή τραπεζών. Ο πατέρας – ληστής, που λείπει από τον γιό του σαν παρουσία και ο πατέρας – αστυνομικός και αργότερα βοηθός εισαγγελέα, που λείπει από το γιό του σαν στήριγμα. Η συμπτωματική συνάντηση των δύο εφήβων παιδιών, που τα συνδέει η ιστορία των πατεράδων τους. Και τέλος, ο πατριός που έχει αγαπήσει το γιό του ‘ληστή’ σαν δικό του: ‘Ο πατέρας σου είναι μια φιγούρα. Εγώ είμαι ο πατέρας σου, γιατί σε μεγάλωσα και σ’ αγαπάω.’

Πατέρας: Ένα πρότυπο που διαρρηγνύεται, τσαλακώνεται, αλλά αποδίδεται όπως ακριβώς είναι στην πραγματικότητα. Υπαρκτός, ανυπόστατος, βίαιος, τρυφερός, αρωγός, αδιάφορος, παρών, απών, παρουσία-απουσία. Καταλύτης ψυχών.

Ταινία με κλιμακούμενη ένταση, σε τρία κομμάτια, με κενά και ανισομερώς αποδομένη αλλά απόλυτα εσωτερική. Φιλόδοξη μελέτη πάνω στην ενοχή και την αναζήτηση του πατέρα-θεμέλιου υπόστασης. Χαρακτήρες που παγιδεύονται στους συμβιβασμούς τους – κανένας δεν καταφέρνει να ξεπεράσει τον εαυτό του- αλλά και στα στενά πλαίσια της πόλης που σέρνεται στον λήθαργο της επανάληψης, εγκλωβίζοντας τους κατοίκους στις συμβάσεις της και την παραίτηση τους. Πολύ καλοί οι πρωταγωνιστές Γκόσλινγκ και Κούπερ, αλλά και η Μέντες, που είναι ο συνδετικός κρίκος των τριών ιστοριών. Οι έφηβοι πρωταγωνιστές έχουν μέλλον μπροστά τους, ιδίως ο Ντε Χάαν.

Ένα κοινωνικό δράμα απ’ αυτά που γεμίζουν τη ζωή μας και στοιχειώνουν την ψυχή μας κι όλο κάνουμε πως δεν τα βλέπουμε, δεν τα ακούμε γιατί μας πονάνε, γιατί μας ταράζουν τον ύπνο. Μια τραγωδία στην οποία πρωταγωνιστεί η νέμεση.

Εμένα με συγκλόνισε αυτή η βουβή, απελπισμένη, εσωτερική κραυγή για την έλλειψη του πατέρα -σε όποιο επίπεδο-, την έλλειψη προτύπου, ρίζας, παρελθόντος. Βγαίνοντας από τον κινηματογράφο ένιωθα ότι είχα δει μια καλή ταινία, ένα κοινωνικό δράμα χωρίς κάθαρση, μια δυνατή αποτύπωση των ενοχικών, ηρωικών αλλά και απελπισμένων συναισθημάτων. Ένα χρονικό βίας και εκδίκησης που ξεσκίζει τις σάρκες και ξεσκεπάζει θεμελιώδη υπαρξιακά ζητήματα. Όμως όσο περνούσαν οι μέρες την κουβαλούσα μέσα μου όλο και πιο έντονα, την επεξεργαζόμουν στο μυαλό και ταλάνιζε την ψυχή μου. Και είναι αυτή η επιτυχία ενός έργου, ακόμη κι αν δεν έχει καταφέρει να φτάσει τα όρια της απόλυτης αρτιότητας και ολοκλήρωσης.

Print Friendly, PDF & Email

Tags:

Category: ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *