banner ad

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΜΩΡΟ ΜΟΥ…

. May 11, 2013 . 0 Comments

2078FAAE983A478CEF5F26653AA46Κάποια αρνούνται πεισματικά να πάνε για ύπνο παρά τα παρακάλια και τις απειλές των γονιών τους, άλλα καταφέρνουν να κοιμηθούν μόνο στο κρεβάτι του μπαμπά και της μαμάς, μερικά δεν κλείνουν μάτι αν δεν είναι δίπλα η μανούλα, ενώ υπάρχουν κι αυτά που πετάγονται πάνω μες στην άγρια νύχτα κλαίγοντας και ουρλιάζοντας… Τα προβλήματα ύπνου, στην προσχολική κυρίως ηλικία, είναι πολύ διαδεδομένα στα παιδιά και οι εκκλήσεις των γονιών για βοήθεια ακόμα περισσότερες!

«Δεν κοιμάμαι, δεν κοιμάμαι!»
«Όχι ακόμα, μαμά… Να παίξουμε λίγο ακόμα και μετά!» Η άρνηση να πάνε για ύπνο είναι μια «συνήθεια» που αποκτούν τα παιδάκια περίπου στα 2 τους χρόνια. Πρόκειται για τη λεγόμενη «ανησυχία του χωρισμού», καθώς η ώρα του ύπνου είναι συνώνυμη με αυτήν του αποχωρισμού από τη μαμά, τον μπαμπά, τα παιχνίδια και τα γέλια. Μπορεί όμως να δηλώνει και την τάση του παιδιού να εξερευνήσει την ανεξαρτησία αλλά και τα όρια δύναμής του ως προς τους γονείς. Γι’ αυτόν το λόγο, όσο κουρασμένα και αν είναι, τα μικρά μας κάνουν ό,τι μπορούν για να καθυστερήσουν και να αποτρέψουν τη δύσκολη αυτή ώρα.

Αντιμετώπιση:
• Φροντίστε να «αναγγέλλετε» τη επερχόμενη ώρα ύπνου τουλάχιστον μισή ώρα πριν και να την υπενθυμίζετε ανά τακτά χρονικά διαστήματα ώστε να δώσετε στο «ακούραστο» πιτσιρίκι σας τον απαιτούμενο χρόνο να προετοιμαστεί ψυχολογικά για το τέλος της ημέρας!
• Καθιερώστε συγκεκριμένη ώρα ύπνου καθώς και ρουτίνα προετοιμασίας, όπως μπάνιο, παραμύθι, αγκαλίτσα, φιλάκι, καληνύχτα!
• Μαζέψτε μαζί τα παιχνίδια του μικρού σας και καληνυχτίστε τα ακόμα, αν χρειάζεται!
• Κάντε μια μικρή αναδρομή της ημέρας που πέρασε, πείτε τι θα κάνετε αύριο και εξηγήστε του ότι το βράδυ κοιμόμαστε όλοι προκειμένου να ξεκουραστούμε και να έχουμε δύναμη για να παίξουμε αύριο πάλι.
• Διαβεβαιώστε το ότι η μαμά και ο μπαμπάς θα είναι εκεί για οτιδήποτε χρειαστεί κατά τη διάρκεια της νύχτας!

«Θέλω να έρθω στο κρεβάτι σας»
Η ώρα είναι 2 τα ξημερώματα και μια νυσταγμένη, γεμάτη παράπονο φωνούλα φωνάζει «μαμά, πάρε με», ενώ ταυτόχρονα σας σπρώχνει με όση δύναμη έχει για να κάνετε χώρο διεκδικώντας μια θέση στην αγκαλιά και στο κρεβάτι σας. Πράγματι, είναι πολλοί οι γονείς που έχουν περάσει ή διανύουν την περίοδο που το μικρό τους προτιμά να κοιμάται μαζί τους στο «μεγάλο» κρεβάτι. Κάποιοι, προκειμένου να γλιτώσουν την αναστάτωση και τα ξενύχτια, δέχονται χωρίς ιδιαίτερες αντιρρήσεις την παιδική αυτή επιθυμία και στριμώχνονται οικογενειακώς κάτω από τα σκεπάσματα. Κάποιοι άλλοι πάλι «το παλεύουν» χρησιμοποιώντας διάφορες «τεχνικές απομάκρυνσης», που άλλοτε έχουν και άλλοτε δεν έχουν επιτυχία. Σίγουρα πάντως, όποια «στρατηγική» και αν ακολουθούν, όλοι ανησυχούν για το πώς και πότε θα μάθει το παιδί τους να κοιμάται μόνο του.

Αντιμετώπιση:
Σε γενικές γραμμές τα πράγματα είναι καθησυχαστικά, αφού σύμφωνα με στοιχεία τελευταίων ερευνών τα περισσότερα παιδιά μετά τον τρίτο χρόνο επιστρέφουν οικειοθελώς στο κρεβάτι τους, ύστερα από μια μεταβατική περίοδο που κοιμούνται άλλοτε μόνα τους και άλλοτε με τους γονείς τους. Υπάρχουν βέβαια και παιδιά που διατηρούν αυτήν τη συνήθεια ακόμα και μέχρι τα 6 ή τα 7 τους χρόνια. Γενικότερα, η στρατηγική της σταδιακής προσαρμογής είναι καλύτερη λύση από το να επιβάλλετε στο μικρό σας με διαμάχες να κοιμάται στο κρεβάτι του. Γι’ αυτό:

• Κοιμίζετε πάντα το παιδί στο δικό του κρεβάτι. Μείνετε μαζί του αν χρειαστεί μέχρι να αποκοιμηθεί, αποφεύγοντας όμως να το καθιερώσετε ως συνήθεια. Μια έξυπνη ιδέα είναι να τοποθετήσετε μια καρέκλα δίπλα στο κρεβάτι του παιδιού και κάθε βράδυ να την απομακρύνετε σταδιακά μέχρι να καταλήξετε έξω από το δωμάτιό του. Σημαντικό στην όλη διαδικασία είναι να μη μιλάτε στο παιδί την ώρα εκείνη, αλλά να του έχετε εξηγήσει το σχέδιο πριν περάσετε στην εφαρμογή του.
• Συμφωνήστε μαζί του να σας φωνάζει αν θέλει κάτι και όχι να έρχεται εκείνο στο δωμάτιό σας.
• Αν το βράδυ έρθει στο δωμάτιο σας, αγκαλιάστε το, επιστρέψτε μαζί του στο δωμάτιό του (αν αντέχετε) και μείνετε μαζί του μέχρι να κοιμηθεί. Αν ξυπνήσει και πάλι κατά τη διάρκεια της νύχτας, κάντε το ίδιο όσες φορές και αν χρειαστεί.
• Αν επιμένει να έρχεται στο δωμάτιό σας, δοκιμάστε να βάλετε δίπλα στο κρεβάτι σας ένα στρωματάκι λέγοντας στο παιδί ότι είναι διαθέσιμο όποτε θελήσει να έρθει να κοιμηθεί κοντά σας. Σύντομα θα νιώσει ασφαλές αλλά και θα εκτιμήσει την άνεση του δικού του κρεβατιού.

«Ένα τέρας κρύβεται μέσα στην ντουλάπα»
Οι εφιάλτες είναι σχετικά συχνοί στην παιδική ηλικία, συμβαίνουν συνήθως στο 2ο μισό της νύχτας και επηρεάζουν περισσότερο τα κορίτσια παρά τα αγόρια. Τα κακά όνειρα εμφανίζονται γύρω στην ηλικία των 3 ετών και αυξάνονται σε συχνότητα μεταξύ 4 και 5 ετών, στις ηλικίες δηλαδή που το παιδί αναπτύσσεται γρήγορα, έχει απορίες για τον κόσμο γύρω του και δεν είναι σε θέση να ξεχωρίσει απόλυτα το πραγματικό από το φανταστικό, το όνειρο από την πραγματικότητα. Μετά από ένα κακό όνειρο το παιδί πετάγεται τρομαγμένο, είναι εντελώς ξύπνιο και αναστατωμένο και κατέχεται από ένα αίσθημα αγωνίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα παιδιά θυμούνται τους εφιάλτες και τις περισσότερες φορές μπορούν να περιγράψουν το όνειρο που είδαν με κάθε λεπτομέρεια, κάτι που μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την ψυχική τους ηρεμία. Οι εφιάλτες συνήθως σχετίζονται με ανησυχίες ή «τρομακτικές» εμπειρίες που έζησε το παιδί κατά τη διάρκεια της ημέρας, όπως κάποια βίαια σκηνή στην τηλεόραση. Μπορεί επίσης να είναι αποτέλεσμα υπερκόπωσης, έντασης ή στρες, μιας αρρώστιας ή κάποιας απότομης αλλαγής στη ζωή του παιδιού.

Αντιμετώπιση:
• Όταν το παιδάκι σας ξυπνάει τρομαγμένο από κάποιο κακό όνειρο, χρειάζεται τη δική σας βοήθεια για να ηρεμήσει και να μπορέσει να ξανακοιμηθεί με ασφάλεια. Διαβεβαιώστε το ότι δεν υπάρχει τίποτα απειλητικό γύρω του, ανάψτε το φώς και ψάξτε μαζί του ακόμα και το δωμάτιο αν χρειαστεί.
• Συζητήστε μαζί του εκείνη την ώρα για τον εφιάλτη του, αποφεύγοντας όμως τις λεπτομέρειες και την έμφαση στο καθεαυτό αντικείμενο του φόβου. Υποσχεθείτε ότι θα το συζητήσετε και πάλι την επόμενη μέρα αν εξακολουθεί να έχει αυτήν την ανάγκη.
• Επειδή τα παιδιά θυμούνται τα άσχημα όνειρα, το πρωί διαβεβαιώστε το ξανά ότι δεν υπάρχει τίποτα για να φοβάται.
• Γενικότερα, φροντίστε να είναι ήρεμο πριν κοιμηθεί και αποφύγετε ιστορίες, βιβλία ή προγράμματα στην τηλεόραση που μπορεί να το τρομάζουν.
• Αν βέβαια τα κακά όνειρα είναι πολύ συχνά, τότε καλό θα ήταν να συμβουλευτείτε κάποιον ειδικό, γιατί ίσως υποδηλώνουν κάποια ψυχοσυναισθηματική διαταραχή.

«Βοήθεια, μανούλα!»
Οι νυχτερινοί τρόμοι συμβαίνουν στα πρώτα 15 με 90 λεπτά του ύπνου, παρουσιάζονται συνήθως στις ηλικίες μεταξύ 4 και 12 ετών και είναι συχνότεροι στα αγόρια. Τείνουν επίσης να παρουσιάζονται σε παιδιά με οικογενειακό ιστορικό ή όταν υπάρχει αυξημένο άγχος στο παιδί. Το παιδί πετιέται όρθιο σε κατάσταση σύγχυσης και πανικού, συνήθως κλαίει, ουρλιάζει και λέει ακατανόητες λέξεις ή φράσεις και, παρόλο που έχει τα μάτια του ανοιχτά και φαίνεται να είναι ξύπνιο, στην πραγματικότητα δεν μπορεί να επικοινωνήσει με το περιβάλλον του, δεν μπορεί να ξυπνήσει και είναι πολύ δύσκολο να το καθησυχάσει κανείς. Το επεισόδιο διαρκεί 5-20 λεπτά και μετά το παιδί συνεχίζει τον ύπνο του ήρεμο, ενώ το πρωί δεν θυμάται καθόλου το περιστατικό.

Αντιμετώπιση:
• Επειδή το παιδί δεν θυμάται τίποτα την επόμενη μέρα, καλό θα ήταν να μη δοθεί ιδιαίτερη σημασία, ώστε να μην ανησυχήσει χωρίς λόγο αλλά και για να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να το χρησιμοποιήσει ως μέσο για να κερδίσει την προσοχή σας.
• Γενικότερα μην πανικοβάλλεστε, δείξτε τρυφερότητα και ηρεμία και φροντίστε να αγχώνεται το παιδί σας όσο το δυνατόν λιγότερο. Το φαινόμενο εξάλλου υποχωρεί όσο το παιδί μεγαλώνει.

«Ποιος κάνει βόλτες βραδιάτικα;»
Η υπνοβασία τις περισσότερες φορές παρατηρείται τις πρώτες 4 ώρες του ύπνου, παρουσιάζεται στις ηλικίες από 6 έως 12 ετών, επηρεάζει συχνότερα τα αγόρια και συχνά συμβαίνει σε οικογένειες με θετικό ιστορικό. Σύμφωνα με έρευνες, η υπνοβασία μπορεί να προκληθεί από εξαιρετικά μεγάλη κούραση του παιδιού ή από λίγο ύπνο. Το παιδί που υπνοβατεί σηκώνεται από το κρεβάτι του και αρχίζει να περιπλανάται στο χώρο. Παρόλο που τα μάτια του είναι ανοιχτά δεν είναι ξύπνιο, δεν βλέπει και καθοδηγείται κυρίως από τη μνήμη, γι’ αυτό και είναι επικίνδυνο να χτυπήσει. Είναι πολύ δύσκολο να το ξυπνήσει κάποιος και συνήθως επιστρέφει στο κρεβάτι μόνο του και συνεχίζει τον ύπνο του. Η υπνοβασία διαρκεί περίπου 5-15 λεπτά και κατά κανόνα υποχωρεί με την πάροδο της ηλικίας.

Αντιμετώπιση:
• Δύο πράγματα πρέπει να έχετε στο νου σας: Μην προσπαθήσετε να ξυπνήσετε το παιδί και φροντίστε να μην τραυματιστεί. Επειδή υπάρχει πιθανότητα να καταβάλλεται από άγχος ή να βλέπει κάποιο κακό όνειρο, η υπνοβασία μπορεί να αποτελεί μια προσπάθεια διαφυγής. Ακόμα λοιπόν και αν το παιδί επιχειρήσει να βγει από το σπίτι ή δείτε ότι κινδυνεύει, προσπαθήστε να απομακρύνεται τον κίνδυνο χωρίς να το ξυπνήσετε.
• Επίσης, επειδή η υπνοβασία είναι μία ημι-διεγερτική κατάσταση, υποστηρίζεται ότι μισή έως μία ώρα ύπνου το απόγευμα μπορεί να βοηθήσει στη μετάβαση από το ελαφρύ στο βαθύ στάδιο του ύπνου.
• Μπορείτε ακόμη να δοκιμάσετε την τεχνική της λεγόμενης προγραμματισμένης αφύπνισης. Υπολογίζοντας περίπου την ώρα που το παιδί παρουσιάζει την υπνοβασία, μπορείτε να το ξυπνήσετε εσείς μία ώρα νωρίτερα και στη συνέχεια να το αφήσετε να ξανακοιμηθεί μόνο του.
• Αν η υπνοβασία συμβαίνει πάνω από μία φορά μέσα στη νύχτα, καλό θα ήταν να συμβουλευτείτε τον παιδίατρό σας για πιθανή χορήγηση φαρμάκων.

«Πάλι τα έκανα πάνω μου»
H ενούρηση είναι μια από τις συχνότερες διαταραχές ύπνου στα παιδιά. Παρατηρείται περισσότερο στα αγόρια, καθώς από ό,τι φαίνεται τα κορίτσια αποκτούν νωρίτερα τον έλεγχο του νευρικού και μυϊκού τους συστήματος. Μπορεί να οφείλεται σε οργανικούς παράγοντες, σε ψυχολογικά αίτια, στην κληρονομικότητα ή σε πολύ βαθύ ύπνο. Η νυχτερινή ενούρηση διακρίνεται σε οργανική όταν οφείλεται σε κάποια πάθηση και λειτουργική όταν δεν μπορεί να αποδοθεί σε κάποια διαταραχή. Όταν πρόκειται για λειτουργική ενούρηση, η συχνότητά της συνήθως ελαττώνεται σταδιακά όσο μεγαλώνει το παιδί.

Αντιμετώπιση:
• Η αντιμετώπιση είναι διαφορετική ανάλογα με τα αίτια. Σε κάθε περίπτωση βέβαια πρέπει να δείξετε υπομονή και να μη μαλώνετε το παιδί όταν έρχεστε αντιμέτωποι με τη νυχτερινή του «αταξία».
• Μην του δημιουργείτε ενοχές, μην το κάνετε να νιώθει μειονεκτικά και βοηθήστε με όποιο τρόπο χρειάζεται να αντιμετωπίσει το πρόβλημα που το ταλαιπωρεί.
• Γενικότερα, ανάλογα με τη συχνότητα της ενούρησης καθώς και την ηλικία του παιδιού, πρέπει να συμβουλευτείτε τον παιδίατρό σας προκειμένου να αντιμετωπίσετε το «πρόβλημα» όσο το δυνατόν πιο σωστά.

Μαθήματα… ύπνου
Ένα στα τέσσερα παιδιά περίπου θα παρουσιάσει κάποια στιγμή στη ζωή του κάποιο πρόβλημα ύπνου. Οι διαταραχές ύπνου στα παιδιά είναι αθώες και υποχωρούν με την ηλικία χωρίς να αφήνουν κάποιο πρόβλημα ή τραύμα. Σε κάποιες περιπτώσεις αποτελούν μια μορφή αντιμετώπισης των προβλημάτων της καθημερινότητας, όπως αυτά βιώνονται στην παιδική ηλικία, ενώ σε κάποιες άλλες αποτελούν το σύμπτωμα, το οποίο θα υποχωρήσει αν αντιμετωπίσουμε την αιτία τους. Γενικότερα να θυμάστε ότι τα παιδιά από πολύ μικρή ηλικία κάνουν και ζητούν πράγματα διερευνώντας τα όριά τους αλλά και τα δικά σας. Γι’ αυτό και χρειάζεται μεγάλη προσοχή ώστε να μην ενθαρρύνετε την παρουσία ή τη διατήρηση των διαταραχών ύπνου με τη συμπεριφορά σας, εκδηλώνοντας για παράδειγμα υπέρμετρη τρυφερότητα και οδηγώντας το παιδί να επιζητά υποσυνείδητα τη διαταραχή ώστε να απολαμβάνει τις συνέπειές της. Από την άλλη βέβαια να θυμάστε ότι ο φόβος, το άγχος και η ανασφάλεια ενός παιδιού που δυσκολεύεται να κοιμηθεί είναι ειλικρινής. Και εσείς πρέπει να είστε αυτοί που θα το βοήσετε να αντιμετωπίσει την «αδυναμία» του και να κατακτήσει τη νυχτερινή του ανεξαρτησία.

Για πιο ήρεμες και ξεκούραστες νύχτες
• Αν το παιδί έχει περάσει τα 2, ο μεσημεριανός ύπνος μπορεί να καταργηθεί αυξάνοντας έτσι την ανάγκη του για συνεχόμενο και βαθύ ύπνο τη νύχτα.
• Μην το εξαντλείτε κατά τη διάρκεια της ημέρας με την ελπίδα ότι έτσι θα κοιμηθεί καλύτερα τη νύχτα, γιατί αντιθέτως θα έχει υπερδιέργερση και θα κοιμάται πιο ανήσυχα. Απλά, ανάλογα με την ηλικία και τις αντοχές του, μπορείτε να μειώνετε σταδιακά τη διάρκεια του μεσημεριανού ύπνου.
• Ένα ελαφρύ γεύμα, ένα μπάνιο και ένα χαλαρωτικό μασάζ βοηθάει τα παιδιά να χαλαρώσουν και να κοιμηθούν πιο εύκολα.
• Τηρήστε ένα σταθερό πρόγραμμα στον καθημερινό ύπνο και αποφύγετε τα έντονα σωματικά παιχνίδια τουλάχιστον για 1 ώρα πριν τον ύπνο.
• Μην αφήνετε το παιδί να βλέπει βίαια προγράμματα στην τηλεόραση γιατί μπορεί να του προκαλέσουν εφιάλτες.
• Αφήστε ένα φωτάκι αναμμένο καθώς και τις πόρτες των υπνοδωματίων ανοιχτές ώστε το παιδί να σας αισθάνεται κοντά του και να νιώθει ασφάλεια.
• Φροντίστε να έχει το αγαπημένο του αρκουδάκι, την κουβερτούλα ή την πιπίλα του, καθώς τα αγαπημένα αντικείμενα λειτουργούν ως δικλείδα ασφαλείας και κατευνάζουν τις φοβίες και τις ανασφάλειες των παιδιών.
• Μη θυμώνετε υπερβολικά όταν ξυπνάει τη νύχτα ή δυσκολεύεται να ησυχάσει. Η δική σας διάθεση είναι που το ηρεμεί ή του προκαλεί μεγαλύτερη ανησυχία.
• Μη χρησιμοποιείτε τον ύπνο ως τιμωρία ούτε τους φόβους του παιδιού ως μέσο πειθαρχίας.
• Όταν το παιδί καταφέρει να κοιμηθεί μόνο του και «ήρεμο» έστω και για ένα βράδυ, αναγνωρίστε την προσπάθειά του και επιβραβεύεστε το, τονίζοντας ακόμα και στους άλλους το σπουδαίο αυτό κατόρθωμα.

3 ακόμα προβλήματα
Άλλες διαταραχές στον ύπνο είναι:

• Οι υπναγωγικές κινήσεις: Πρόκειται για ρυθμικές κινήσεις-τινάγματα του σώματος στην αρχή του ύπνου, που εμφανίζονται κατά τον 6ο με 9ο μήνα και υποχωρούν μέχρι τον 3ο χρόνο.
• Η υπνολαλία: Είναι το γνωστό μας παραμιλητό, άλλοτε με ακατάληπτες εκφράσεις και άλλοτε σαν κανονική ομιλία.
• Το τρίξιμο των δοντιών: Μια αρκετά συχνή διαταραχή που παρουσιάζεται στο 10 με 20% των παιδιών, συνδέεται με έντονο στρες και μπορεί να καταστρέψει τα δόντια, γι’ αυτό και στις πιο σοβαρές περιπτώσεις αντιμετωπίζεται με συσκευές σύγκλισης.

Πηγη: myworld.gr

Print Friendly, PDF & Email

Tags: , ,

Category: ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ & ΠΑΙΔΙ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *