banner ad

ΑΚΡΟΠΟΛΗ – ΕΝΑ ΜΝΗΜΕΙΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ

. May 13, 2013 . 0 Comments

25Όταν στις 24 Φεβρουαρίου το 1981 έγινε ο ισχυρότατος σεισμός, 6,6 Ρίχτερ, με επίκεντρο στις Αλκυονίδες νήσους, με μεγάλες καταστροφές και στην Αθήνα, μεταξύ άλλων, αφού, πρώτα, προσπάθησα να διασώσω αγαπημένους, αμέσως μετά σκέφτηκα τον Παρθενώνα στην Ακρόπολη. Αυτό το μνημείο-σύμβολο της ιστορικής εξέλιξης της πόλης μου στο πέρασμα των αιώνων. Στέκει περήφανα εκεί, από τον 5ο αιώνα π.Χ. και, μέσα στον πανικό της νύχτας εκείνης, αναρωτήθηκα αν ήταν ακόμη όρθιος ή είχε υποστεί ζημιές ανεπανόρθωτες.

Όταν τα πράγματα ηρέμησαν λιγάκι και η ζωή, αναγκαστικά και νομοτελειακά, βρήκε πάλι τους ρυθμούς της, πήγα να τον δω. Συνέχιζε να είναι εκεί, να υπάρχει αλώβητος από την οργή της φύσης που τον σέβεται τόσους αιώνες. Σύμφωνα με σημερινές μελέτες της αρχιτεκτονικής και δομικής του φόρμας, λέγεται ότι οι αρχαίοι κατασκευαστές και αρχιτέκτονες είχαν ανακαλύψει αυτό που σήμερα ονομάζεται σεισμική μόνωση. Είναι κι αυτά τα πολύπλοκα δίκτυα υπόγειων στοών και σπηλαίων, που διατρέχουν το υπέδαφος της περιοχής, αλλά και της Αττικής ολόκληρης, που, όπως λένε, λειτουργούν σαν ‘απορροφητήρες’ κραδασμών.

Μόνο ο άνθρωπος τον πλήγωσε, τον βίασε, προσπάθησε να τον τιθασεύσει απογυμνώνοντας τον. Οι αλλαγές χρήσης του μνημείου προκάλεσαν ζημιές πολλές. Από χώρος των ιερών των Αθηναίων, αλλά και των τειχών της πόλης, η ανοικοδόμηση των οποίων ξεκίνησε το 465 π.Χ. την εποχή του Περικλή, μετατράπηκε σε χριστιανική εκκλησία κατά την Βυζαντινή εποχή και τζαμί κατά την τουρκοκρατία. Τα Προπύλαια καταστράφηκαν το 1645, όταν ένας κεραυνός έπεσε πάνω στην πυρίτιδα που είχαν αποθηκεύσει οι Τούρκοι εκεί. Ενώ κατά την πολιορκία του Μοροζίνι το 1687, μια βόμβα έπεσε στην αποθηκευμένη στον Παρθενώνα πυρίτιδα και κατέστρεψε τον ναό. Λίγο πριν την επανάσταση του 1821, ο Άγγλος λόρδος Έλγιν έριξε την χαριστική βολή στο μνημείο απογυμνώνοντας το θρασύτατα. Ξήλωσε τη ζωοφόρο του Παρθενώνα, μετώπες, αετώματα, έναν κίονα του Ερεχθείου και μία από τις Καρυάτιδες. Από τότε όλα αυτά ξενιτεμένα, κοσμούν το Βρετανικό Μουσείο.

Αυτός, όμως, είναι ακόμη εκεί, περήφανος πάνω στον Ιερό Βράχο: σύμβολο σοφίας, μοναδικό κτίσμα από πεντελικό, λευκό μάρμαρο, από εκεί που σήμερα βρίσκεται η σπηλιά του Νταβέλη με τις παράξενες ενεργειακές ιδιότητες. Με ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό σχεδιασμό: στο σχέδιο του Παρθενώνα δεν υπάρχει ούτε μία ευθεία γραμμή αλλά παντού συναντάμε απαλές καμπύλες. Μια ‘παγωμένη μουσική’, όπως είχε πει ο Γκαίτε. Θαύμα ανθρώπων, δημιούργημα μυαλών φωτισμένων, έμπνευση και επίτευγμα μοναδικό παγκοσμίως. Κουβαλώντας μύθους αστικούς και παράξενους ή μισοειπωμένες αλήθειες: λέγεται ότι είναι κτισμένος σε κομβικό σημείο μεγάλων γήινων ενεργειακών ρευμάτων με αποτέλεσμα να λειτουργεί σαν σημείο εκπομπής των ενεργειών αυτών στο χώρο. Πολλά λέγονται για τον Παρθενώνα, αληθινά, μυθεύματα, ιστορίες, μαγικά παραμύθια. Λένε ότι μέχρι το 1979, οπότε και άρχισε η αντικατάσταση των μαρμάρων με τσιμεντένια ή γύψινα, για να τα προστατεύσουν από την ρύπανση, πουλιά δεν πετούσαν πάνω από τον βράχο, γιατί τα μάρμαρα της Πεντέλης εξέπεμπαν κάτι μυστηριακό, εξωπραγματικό. Λένε ότι υπάρχουν υπόγειες μυστικές σπηλιές και διαδρομές που συνδέουν το βράχο με τη θάλασσα κι όταν φυσάει νοτιάς, ακούγεται ο αχός του κύματος, κάτι σαν μήνυμα θεϊκό της Παλλάδας Αθηνάς.

Η πορεία της πόλης τούτης και των ανθρώπων της, είναι δεμένη με την Ακρόπολη. Ο Μιμίκος και η Μαίρη, ζευγάρι ερωτευμένο, το 1893 ‘στης Ακρόπολης τα μέρη’, δίνουν τέλος στη ζωή τους από μια παρεξήγηση. Εκείνη πέφτοντας από το Βράχο και εκείνος με το περίστροφο του. Ο Μανώλης Γλέζος και ο Απόστολος Σάντας, το 1941 κατέβασαν την ναζιστική σημαία από τον Ιερό Βράχο. Η Μελίνα, η ‘τελευταία Ελληνίδα θεά’, αγωνίστηκε για την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα, ‘της ουσίας της ελληνικότητας μας’, όπως έλεγε, πίσω στην πατρίδα.

Ένα σύντομο σκιαγράφημα για το υπέρτατο μνημείο, που έχω την τύχη να βλέπω απ’ το μπαλκόνι μου. Κάθε πρωί με τον καφέ μου, του λέω ‘καλημέρα’ κοιτάζοντας το μέσα στο πούσι του ξεκινήματος της μέρας. Και κάθε βράδυ του ρίχνω μια ματιά, έτσι όπως στέκει όμορφα φωτισμένο. Το απόλυτο κάλλος, το απέριττο θαύμα.

Κλείνοντας θα παραθέσω αυτούσια τα λόγια του καθηγητή Δημητρίου Λιαντίνη για τον Παρθενώνα: «είναι το έργο των έργων, το μνημείο των μνημείων, η απόλυτη και τέλεια έκφραση και των τεχνών και του πνεύματος μέσα στην ανθρώπινη ιστορία και στο ανθρώπινο γένος κατά την έννοια ότι οι νόμοι και οι δυνάμεις που συνέχουν τα έργα της Ακροπόλεως – κατά αντιστοιχία με τους νόμους και τις δυνάμεις που συνέχουν έναν ζώντα οργανισμό καμωμένο από την ίδια την Φύση – είναι μια συνισταμένη από ένα άπειρο πλήθος επιμέρους συνιστωσών που όλες κατατείνουν σε μία μορφή, σε μία κατάθεση, σε ένα κατόρθωμα, σε μία σάρκωση : στο κάλλος, στην ομορφιά! Και όταν λέμε κάλλος εννοούμε «εσωτερικές» συμμετρίες, κανονικότητες, εσωτερική τάξη και αρμονία η οποία υπακούει περεταίρω σε πνευματικούς νόμους ! Κατά αυτή την έννοια λέμε ότι πίσω από αυτά τα υλικά κτίσματα υπάρχει όλη η Φιλοσοφία, η Κοσμοθεωρία, η Πολιτική επιστήμη των Ελλήνων».

Print Friendly, PDF & Email

Tags:

Category: ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *