banner ad

ΟΣΑ ΔΕΝ ΛΕΕΙ ΤΟ ΣΤΟΜΑ… ΤΑ ΛΕΕΙ ΤΟ ΣΩΜΑ!

. July 31, 2013 . 0 Comments

guayasaminΈχω υπάρξει τυχερή που ανάμεσα σε άλλες δουλειές, έχω κάνει και αυτή του  υπάλληλου φαρμακείου. Και το θεωρώ τύχη γιατί εκτός από τα όσα καινούργια, αν και  μη συναφή με το επάγγελμα μου έμαθα, είχα επιπλέον την ευκαιρία να παρατηρήσω τη συσχέτιση της σωματικής με την ψυχική υγεία μέσα από ένα διαφορετικό ρόλο.

Συχνά, τακτικοί μας πελάτες παραπονιόντουσαν για αλλεπάλληλες ιώσεις, ενοχλήσεις, κατάπτωση, ημικρανίες,δύσπνοια, κνησμό και διάφορα άλλα. Οι περισσότεροι από αυτούς είχαν ξοδέψει πολύ χρόνο, χρήμα και ψυχική ενέργεια, κάνοντας πολυάριθμες εξετάσεις ώστε να βρουν «τη ρίζα του κακού». Μερικοί από αυτούς έβρισκαν τελικά κάποιο οργανικό αίτιο, το οποίο αντιμετώπιζαν με την απαραίτητη φαρμακευτική αγωγή. Αργότερα όμως, δεν ήταν λίγες οι φορές που επικαλούνταν βοήθεια για ένα νέο σύμπτωμα.

Κάτι που πραγματικά με εντυπωσίαζε σε αυτούς τους ανθρώπους ήταν οτι αδυνατούσαν –ή αρνούνταν- να συσχετίσουν την επιρροή της ψυχικής τους υγείας πάνω στη σωματική τους και προτιμούσαν να αποδίδουν τα όσα τους συνέβαιναν σε μοιραλατρικές αιτίες.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά μια κυρία που είχε έρθει με σκοπό να βρει όλα τα κατάλληλα διατροφικά συμπληρώματα που χρειαζόταν η κόρη της.  Επρόκειτο για μια άριστη μαθήτρια ως τότε, αλλά οι καθηγητές είχαν επισημάνει στη μητέρα πως τον τελευταίο καιρό την έβλεπαν να «χάνεται», να είναι νωθρή και να ξεχνά. Έπρεπε λοιπόν να βρεθεί ένα συμπλήρωμα για την συγκέντρωση, ένα για την τόνωση και  ένα για την μνήμη!Στη συνέχεια προσέθεσε πως το κορίτσι είχε παρουσιάσει και διαταραχές περιόδου. Αφού επέλεξε  τα προϊόντα που θα «κάλυπταν» τις ανάγκες του παιδιού της, λίγο πριν φύγει, ανέφερε πως μόλις είχε γυρίσει από την προγραμματισμένη της χημειοθεραπεία. Είναι σχεδόν βέβαιο πως εκείνη τη στιγμή έδινε την απάντηση-ή έστω ένα μέρος της απάντησης- για όλα τα «παράξενα» που συνέβαιναν ξαφνικά στην κόρη της. Παρ’ολα αυτά, αδυνατούσε να δει πως οι βιταμίνες, τα μέταλλα και τα ιχνοστοιχεία, ελάχιστα θα βοηθούσαν αυτό το κορίτσι να αντιμετωπίσει το έντονο υπαρξιακό άγχος που βίωνε στα εφηβικά της χρόνια λόγω της σοβαρής ασθένειας της μητέρας.

Ένα ακόμα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα ήταν ένας πελάτης που βασανιζόταν από έντονο κνησμό, ο οποίος ξεκίνησε τοπικά και αργότερα επεκτάθηκε σε ολόκληρο το σώμα  με εκζεματοειδή μορφή. Ο συγκεκριμένος άνθρωπος, πριν κάποια χρόνια, είχε χάσει το παιδί του. Πέρα από το άλυτο πένθος που βίωνε ακόμα, φαινόταν επιπλέον να μη συγχωρεί τον εαυτό του για το «δώρο» που του είχε κάνει η φύση να μην υποκύπτει ο ίδιος στη φθορά. Ήταν ένας άνθρωπος ιδιαίτερα εύρωστος και που έδειχνε αρκετά νεότερος της ηλικίας του. Όμως αυτό το «δώρο» υποθέτω πως το βίωνε μάλλον ως κατάρα , σκεπτόμενος την άδικη κατάληξη και τη φυσική  αποσύνθεση  του γιού του. Πιθανόν λοιπόν το έκζεμα του να ήταν μια  υποσυνείδητη προσπάθεια αυτο-αποσύνθεσης και αυτο-εξιλέωσης.

Τα παραπάνω παραδείγματα δεν περιγράφουν τίποτα άλλο παρά τη σωματοποίηση της ψυχικής  κατάστασης  και υγείας των εν λόγω ανθρώπων. Οι ειδικοί ψυχικής υγείας, αλλά και οι γιατροί, αποκαλούν τα συμπτώματα αυτά ως ψυχοσωματικά. Οφείλουμε να κατανοήσουμε οτι οι σωματικές , ψυχικές και νοητικές μας λειτουργίες , απαρτίζουν ένα σύστημα  και όπως σε κάθε σύστημα, αν υπάρξει μια μεταβολή σ’ένα μέρος του συστήματος επηρεάζεται αυτόματα και το υπόλοιπο. Τα συνηθέστερα ψυχοσωματικά συμπτώματα εντάσσονται στις παρακάτω κατηγορίες, χωρίς να αποκλείουν και άλλες:

  1.  Δερματικά νοσήματα
  2.  Αναπνευστικές δυσλειτουργίες
  3.  Καρδιαγγειακές παθήσεις
  4.  Δυσλειτουργίες των ενδοκρινών αδένων
  5.  Διαταραχές των αισθήσεων
  6.  Προβλήματα του πεπτικού συστήματος

Πώς μπορούμε όμως να αναγνωρίσουμε ένα ψυχοσωματικό σύμπτωμα;

Αρχικά,είναι απαραίτητο να συμβουλευτούμε το γιατρό μας και να κάνουμε όλες τις εξετάσεις που θα μας υποδείξει. Αν βρεθεί κάποιο οργανικό πρόβλημα οφείλουμε να ακολουθήσουμε τη φαρμακευτική αγωγή που εκείνος θα μας συστήσει. Ωστόσο, η ύπαρξη ενός οργανικού αίτιου δεν αποκλείει αυτόματα οτι μπορεί να υπάρχει ένα κλινικό υπόβαθρο στο πρόβλημα μας. Γι’άυτό καλό θα ήταν να συμβουλευτούμε ένα ειδικό ψυχικής υγείας που θα  μας βοηθήσει να εντοπίσουμε τη βαθύτερη αιτία του ζητήματος μας.

Ένα βασικό χαρακτηριστικό των ψυχοσωματικών συμπτωμάτων είναι η επιμονή τους. Ένα ψυχοσωματικό θα μας ακολουθεί για μακρό χρονικό διάστημα και πιθανόν να μην μας εγκαταλείψει ποτέ. Μπορεί να φεύγει και να επανέρχεται. Μπορεί ακόμη να αλλάζει μορφή κατα καιρούς. Αυτό συμβαίνει κυρίως στις περιπτώσεις που έχουμε «ταπώσει» την προσπάθεια του σώματος μας να μας επικοινωνήσει κάτι και τότε εκείνο βρίσκει άλλη διέξοδο για να μας κινητοποιήσει. Το ανθρώπινο σύστημα λειτουργεί με απόλυτη σοφία. Σκεφτείτε αν εσείς χρειαζόσασταν βοήθεια, πόσους διαφορετικούς τρόπους θα επινοούσατε μέχρι να γίνετε αντιληπτός από τους άλλους και να σας παρασχεθεί βοήθεια. Το ίδιο κάνει και το σύστημα μας. Επινοεί τρόπους για να το φροντίσουμε και να επαναφέρουμε την ισορροπία και ομοιόσταση του.

Συνήθως εμφανίζεται μετά από περιόδους έντονου stress. Πολλές φορές ένα ψυχοσωματικό δεν παρουσιάζεται κατά τη διάκεια που εμφανίζεται και ο εκλυτικός παράγωντας αλλά αργότερα. Αυτό συμβαίνει γιατί το σύστημα μας μπαίνει σε υπερλειτουργία κατά τη διάρκεια του «απειλητικού»  γεγονότος, για να διατηρηθεί και να μην καταρρεύσει. Όταν η απειλή εξασθενίσει τότε και το σύστημα μας χαλαρώνει αλλά βγαίνει καταπωνημένο και συχνά «λαβωμένο» από τη μάχη της αυτοσυντήρησης. Τότε λοιπόν αρχίζουν συνήθως τα συμπτώματα να κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Κατά παρόμοιο τρόπο τα συμπτώματα αυτά γίνονται πιο έντονα τις ώρες χαλάρωσης. Οι περισσότεροι ασθενείς αναφέρουν πως μπορεί όλη μέρα να είναι σαν να μην έχουν τίποτα και το βράδυ να υποφέρουν. Αυτό συμβαίνει γιατί ο οργανισμός μας κατά τη διάρκεια της ημέρας καλείται να ανταποκριθεί σε πληθώρα απαιτήσεων.  Όταν εκτελέσει αυτό το «καθήκον», έρχεται η στιγμή να μας υπενθυμίσει πως δεν πρέπει να ξεχνάμε πως χρειάζεται και το ίδιο φροντίδα.

Συχνά γίνεται κατηγοριοποίηση του ψυχικού προφίλ του ατόμου και της συμπτωματολογίας (π.χ κνησμός > ενοχές, σπαστική κολίτιδα> συσσωρευμένος θυμός, άσθμα> αδυναμία έκφρασης συναισθημάτων κοκ). Πρέπει ωστόσο να θυμόμαστε πως ο ψυχισμός κάθε ανθρώπου είναι μοναδικός, το ίδιο λοιπόν και το σύμπτωμα του. Μόνο ένας ειδικός μπορεί να μας βοηθήσει να αποκρυπτογραφήσουμε το μοναδικό τρόπο που έχει γραφτεί η προσωπική μας ιστορία και το πως αυτή αντανακλάται στο σώμα μας.

Τέλος, είναι καλό να έχουμε υπ’όψιν μας, οτι ακόμα και αν καταφέρουμε να αποκωδικοποιήσουμε το σύμπτωμα μας με την καθοδήγηση του ειδικού, υπάρχει η πιθανότητα να μην απαλλαγούμε ολοκληρωτικά από αυτό. Λειτουργεί σαν την υπενθύμιση του κινητού μας. Θα χτυπά κάθε φορά που χρειάζεται να  ανακαλέσει στη μνήμη μας οτιδήποτε προσπαθούμε  πιθανόν να θάψουμε και όχι να επιλύσουμε. Πρέπει να θυμόμαστε όμως οτι το σύμπτωμα είναι σύμμαχος και όχι εχθρός, γι’αυτό και δεν χρειάζεται να μας αγχώνει η παρουσία του. Μας φροντίζει γιατί μας εξωθεί να  ασχοληθούμε με τον εαυτό μας, τις πραγματικές μας ανάγκες και τα συναισθήματα μας.

Είναι πραγματικά τόσες πολλές οι ανάγκες που δεν είχαν την ευκαιρία να εκφραστούν και τόσα τα συναισθήματα που μένουν ανείπωτα. Πολλά από αυτά, ίσως τα περισσότερα, δεν τα συνειδητοποιούμε καν. Ο,τι όμως δεν βρήκε διέξοδο να ελευθερωθεί μέσα από το στόμα, έρχεται να εκφραστεί και να αποτυπωθεί στο σώμα μας. Εκείνο δεν ξέρει να αποσιωπεί. Άλλωτε μας ψιθυρίζει, άλλωτε πάλι αναγκάζεται να «κραυγάσει». Ας το αφουγκραστούμε λοιπόν. Έχει σίγουρα να μας εξομολογηθεί περισσότερα απ’όσα νομίζουμε!

 

Print Friendly, PDF & Email

Tags:

Category: ΑΝΝΑ ΜΑΚΑΡΟΥΝΑ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *