banner ad

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΛΚΑΙΟΣ “ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ ΣΚΟΤΑΔΙ…”

. March 2, 2011 . 0 Comments

Ο Γιώργος Αλκαίος είναι ένας από τους «διαδικτυακούς» φίλους μου. Η συμμετοχή του στο διαγωνισμό της Γιουροβίζιον ήταν η αφορμή για την εντυπωσιακή επανεμφάνιση του στα μουσικά δρώμενα αλλά και για την συναντησή μας εκ του σύνεγγυς. Παρά το νεαρό της ηλικίας του, η ωριμότητα που συνοδεύεται από χαμηλούς τονους τον κάνουν «ήρεμη δύναμη» και συνώνυμο της επιτυχίας. Όμως, ο Γιώργος Αλκαίος δεν στέκεται στην επιτυχία ή στο σταριλίκι… Χαίρεται το παρόν, ονειρεύτεται για το μέλλον, κάνει επαγγελματικά σχέδια και πάνω απ΄όλα αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα: μουσική!

Απόγευμα στο σπίτι του. Ο Γιώργος Αλκαίος μου μεταφέρει τις εντυπώσεις του από το Όσλο και την εμπειρία του από τον Ευρωπαικό Διαγωνισμό τραγουδιού. Μιλάμε για ώρες για τα τραγούδια του, για τα ταξίδια μας, για την περιοδεία στο εξωτερικό που ετοιμάζει. Εγώ προσπαθώ να βρώ πως λειτουργεί το κασσετοφωνάκι μου. Γελάει με την αδεξιότητά μου και ξαφνιάζεται όταν του επαναλαμβάνω πως ο κόσμος τον αγάπησε ακόμα περισσοτερο για το ήθος και τους χαμηλούς τόνους που κράτησε… Με κοιτά με παιδική αθωότητα και μου απαντά χαμογελώντας. «.. Είκοσι χρόνια είμαι στο χώρο τώρα πρόσεξαν ποιος είμαι και πως λειτουργώ σαν άνθρωπος;»

 

Γιώργο, τι είναι αυτό που θα θυμάσαι από την Γιουροβίζιον;

Κούραση… πολύ κούραση…( γελάει) Ήταν η πιο μεγάλη επαγγελματική εμπειρία που θα μπορούσα να έχω! Για πολλούς είναι ένας διαγωνισμός όπου όλη η Ευρώπη κάθεται μπροστά σε μία τηλεόραση και βλέπει κάποιους τραγουδιστές να διαγωνίζονται ποιος θα βγει πρώτος… Εμείς όμως δεν το είδαμε έτσι: πήγαμε πιο χαλαρά και κερδίσαμε τις εντυπώσεις και καταφέραμε να περάσουμε το μουσικό μας ύφος. Να το πω διαφορετικά την εξυπνάδα μας, το τι εκπληξη μπορεί να κάνει κάποιος μέσα σε 3 λεπτά. Παρουσιάσαμε την μουσική μας και την ποντιακή λύρα. Ακούστηκε και παλιότερα με την Ελενα Παπαρίζου αλλά εμείς κάναμε ένα βήμα ακόμα: βαλαμε και το μουσικό όργανο στην σκηνή μαζί με τον οργανοπαίκτη! Όχι ένα μοντέλο ή ένα χορευτή που να υποδυεται… Είμαι σίγουρος πως θα ειναι μια από τις εμπειρίες που θα αναπολώ στα γεραματά μου..

 

Βλέποντας την Γιουροβίζιον τα προηγούμενα χρόνια ήταν αυτό που περίμενες ; αυτό που φανταζόσουνα;

Νομιζα πως θα είναι πάρα πολύ δύσκολα…Ηταν μονο στην κούραση τίποτα άλλο… η ώρα που βγαίνεις στη σκηνή …ευτυχώς που σαν άνθρωπος είμαι πολύ χαλαρός και προσπαθώ να μην βγάζω το άγχος μου προς τα έξω, έχω ακούσει περιστατικά άλλα με κλάματα και με ανθρώπινες αντιδράσεις τύπου τι κάνω εγώ εδώ… εγώ πάλι το δούλεψα εντελώς μόνος μου. Δεν είδα καθόλου το Οσλο, δεν έκανα καμία βόλτα, δεν πήγα σε κανένα μουσείο εκτός από ένα σχολείο και ένα εστιατόριο που πέρναμε κάτι άθλια νουτλς ! Αν με ρωτήσεις πως ήταν στο Όσλο θα σου πω «ζέστη στην αρχή… κρύο μετά…» είχα πάει μόνο για αυτό δεν καθησα ουτε στην είσοδο του ξενοδοχείου για ένα καφέ. Ήμουν μόνο στη δουλειά μου αφοσιωμένος.

 

Ο διαγωνισμός είναι μια συνάντηση της μουσικής. Θεωρείς πως ο ελληνικός ήχος είναι οικείος είναι αποδεκτός από τους υπόλοιπους ευρωπαίους?

Βέβαια! Πάντα έχουμε μέλλον με την μουσική μας. Δεν είμαστε οι φτωχοί συγγενείς! Η Ελλάδα έχει βγάλει από τους πιο σημαντικούς καλλιτέχνες στην Ευρώπη, και δυστυχώς στην Ελλάδα ασχολούμαστε μόνο με κάτι περίεργους μικρόκοσμους και ανθρώπους που κάνουν μόνο ένα βήμα, ενώ έχουμε ανθρώπους που έχουν διανύσει χιλιόμετρα μακρυα απ΄την Ελλάδα ως έλληνες ! Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου με πολύ σημαντικά πράγματα στην μουσική! Η Νάνα Μούσχουρη. Ο Ντέμης Ρούσσος, Βίκυ Λέανδρος η Ελευθερία Αρβανιτάκη, η Χαρούλα Αλεξίου και τόσοι άλλοι… Βλέπεις καλλιτέχνες που έχουν ξεπεράσει κατα πολύ αυτό που λέμε διεθνή καριέρα και εμεις εδώ κουβεντιάζουμε ποιος και αν μπορεί να περάσει τα σύνορα. Ανθρωποι πολλοί σημαντικοί που έκαναν διεθνή καριέρα με την μουσική τους και όχι με τα κοτσομπολιά!

 

Τότε τι φταίει Γιώργο;

Αυτό σου λέω, στην ευρώπη δεν μας βλέπουν κατώτερους εδώ εμείς μιζεριάζουμε! Αλλά και οι ξένοι βλέπουν πως η Ελλάδα δεν αφήνει τα παιδιά της να πάνε προς τα έξω… ξέρεις πόσοι έλληνες στο εξωτερικό διαπρέπουν και δεν το ξέρουμε; Έχω δεκάδες παραδείγματα. Εδώ το λέμε σαν ανέκδοτο «πως είμαστε παντού» αλλά όλοι αυτοί έχουν προσπαθήσει σκληράκαι το πέτυχαν. Η μουσική μας έχει τεράστιο ενδιαφέρον για τους ξένους… Αυτό δεν έχουμε εκμεταλλευτεί. Οι ξένοι ενδιαφέρονται για την εμπορικότητα μας. Ο Ζορμπάς για εμάς είναι κάτι πολύ ελληνικό, το λευκό πουκάμισο και το όπα, για τους ξένους είναι ολόκληρη ιστορία. Δεν είναι μόνο η αρχαία Ελλάδα, είναι και η λεβεντιά και η ομορφιά, είναι πολλά μαζί.. Αυτό μου έλεγε και ο υπεύθυνος της γαλλικής αποστολής ότι έρχεται καθε καλοκαίρι στα νησιά μας και άκουγε τα τραγούδια μας και έλεγε: γιατί δεν στέλνεται αυτό στο διαγωνισμό και του απαντούσαν « …α … αυτό είναι λαικό .. δεν ταιριάζει με τον διαγωνισμό!» Η Γιουροβίζιον όμως είναι διαγωνισμός τραγουδιού! Εμείς το έχουμε δει εθνικό θέμα και δεν πρεπει! Απόδειξη φέτος που πήγαμε με πολύ χαμηλούς τόνους και βγήκαμε στην οκτάδα και το μόνο που είχαμε ήταν ένα τραγούδι με την ελληνική μας γλώσσα και τίποτα άλλο…φανταστείτε να πάμε και να έχουμε και υποστήριξη. Για μένα πρέπει να αλλάξει λίγο το σύστημα…

 

Αλήθεια, πως αντιμετώπισαν οι ξένοι το γεγονός ότι φέτος πήγαμε με ελληνικό στίχο?

Οι περισσότεροι το δέχθηκαν με χαρά! Γιατί πρέπει να πάω μόνο με αγγλικό στίχο; Όσοι το υποστηρίζουν μάλλον επιθυμούν ως επίσημη γλώσσα την αγγλική ! Θεωρώ ότι η επίσημη γλώσσα των ανθρώπων είναι η γλώσσα που έχουνε μάθει! Μια κοινή γλώσσα για να επικοινωνούμε ας υπάρχει δεν έχω πρόβλημα σ΄αυτό . Αλλά η μητέρα των γλωσσών είναι η ελληνική! Συγνώμη αλλά δεν μπορώ να το αλλάξω αυτό , το έχω από πιτσιρικάς. Δεν μπορείς να είσαι αυτός που δάνεισε τόσα στις άλλες γλώσσες και αυτή τη στιγμή όλοι χρησιμοποιούν ελληνικούς όρους και λέξεις –παράδειγμα ηιατρική ορολογία- και εσύ θα μου πας με αγγλικό στίχο επειδή τάχα το σύστημα θέλει στις τρεις πρώτες θέσεις μόνο αγγλικά… Νομίζω πως αποδείξαμε πως είμαστε στην δεκάδα με την Ελλάδα μας, τα ελληνικά μας, λέγοντας όπα… και μόνο μια φράση στα αγγλικά ήταν πολύ συγκεκριμένο εκ μέρους μου. Θα έμπαινε μόνο μια πρόταση στα αγγλικά

 

Η Γιουροβίζον είναι ένας κύκλος που έχει κλείσει για σένα ή θα επαναληφεί στο μέλλον?

Ελπίζω να επαναληφθεί ως συνθέτης όχι ως τραγουδιστής. Αν δεν επαναληφθεί δεν με πειράζει. Ήδη το έζησα στο 100%. Είχαμε μια ομάδα πολύ δυνατή γεμίσαμε από εμπειρίες και εικόνες και επιστρέψαμε στην Ελλάδα στην καθημέρινότητα και στα απλα πράγματα και τους διάφορους μικρόκοσμους που βιωνουμε από το περίπτερο μέχρι το σουπρμαρκετ ή το βράδυ που θα βγούμε για ένα ποτό… Για μένα η Γιουροβίζιον ήταν ένα ξεκίνημα για «ξεκαθάρισμα» τίποτα άλλο… ούτε comeback… Ήταν μεγάλη η επιστροφή με μια συμμετοχή σε ένα τέτοιο διαγωνισμό και όχι μ΄ένα τραγούδι στα ραδιόφωνα…το δέχομαι… αλλά δεν το είδα έτσι καθόλου ούτε μια στιγμή. Αντίθετα, υπήρχε περίπτωση που θα μπορούσα να καταστραφώ ακόμα και ψυχολογικά! Φαντάσου να πηγαίναμε στον ελληνικό τελικό και να μην κερδίζαμε. Θα ήταν καταστροφή για μένα… Αν δεν κέρδιζα το εισιτήριο μου για το Όσλο δεν θα μπορούσα αν περάσω τη μουσική μου ουσιαστικά. Ήταν η τελευταία μου ευκαιρία να αποδείξω πως μ΄ένα απλό τραγούδι μπορείς να κάνεις πράγματα το πέτυχα και για αυτό είχαμε την θετική αντιμετώπιση απ΄όλους!

 

Όπως το λες ακούγεται σαν μεγάλο βάρος στις πλάτες σου…

Δεν το βλέπω μόνο προσωπικά…Σκέψου να μην περνάγαμε στα ημιτελικά στο Όσλο. Δεν θα ξαναπήγαινε τραγούδι με ελληνικό στίχο για τα επόμενα χρόνια! Δώδεκα χρόνια είχαμε να στείλουμε ελληνικό στίχο! Παίξαμε, λοιπόν, καλή ζαριά να μην βγάλουμε τα εφέ μας από την αρχή να κρατηθούμε να μην πούμε κάτι, να είμαστε χαμηλών τόνων, να μεταφέρουμε το ελληνικό πνεύμα . Όταν μιλάμε για ελληνικό πνεύμα δεν είναι μόνο η λεβεντια άλλα είναι και η άποψη και για την ζωή και όταν βλέπει έναν ξένο και του λές: ζήσε! είναι μικρή η ζωή! Διασκέδασε όπως λέει και το τραγούδι ! Αν του το εξηγήσεις σε βλέπει αλλιως.

 

Στην ελληνική μουσική σκηνή πως βλέπεις τα πράγματα?

Στην ελληνική μουσική πραγματικότητα επικρατεί σκοτάδι. Δεν υπάρχει φως. Φως υπάρχει μέσα από συνεργασίες και δεν βλέπεις συνεργασίες σημερα. Όσες γίνονται, αποτελούν προιόντα «κοινού συμφέροντος» δηλαδή ο καθένας τι θέλει να κερδίσει από τον άλλο. Δεν σκέφτονται την ψυχική ικανοποίηση ή να πιεστούν να βγάλουν κάτι πολύ καλό. Δες το τραγούδι μου με την Αρετή Κετιμέ. Μια συνεργασία που στο YouTube έχει περισσότερες από 300.000 ακροάσεις. Αυτό σημαίνει πως αρέσει στον κόσμο και τους έχει λείψει… Όχι επειδή το έκανα εγώ, αλλά αν το έκανε ο Δάντης ή ο Μαζωνάκης που είναι εμπορικοί τραγουδιστές θα έλεγα τα ίδια! Επιτέλους κάτι που ενώνει «άκρα» σ΄ένα τραγούδι! Παραδοσιακό και σύγχρονο. Δυστυχώς δεν το ακολούθησε κανείς! Όχι εμένα. Αυτό που λείπει στον κόσμο! Τι να πω;

 

Δηλαδή πιστεύεις πως δεν υπάρχουν πια πρωτότυπες ιδέες ή ότι δεν υπάρχουν καλοί συνθέτες?

Είμαστε άπληστοι γενικά …και στη ζωή μας …έτσι είναι η φύση μας και όχι μόνο οι Ελληνες όλοι οι ανθρωποι. Για μένα είναι πολύ σημαντικό πως έχουμε μια πολύ δυνατή μουσική σκηνή με τόσα διαφορετικά μουσικά είδη και καταφέραμε και να κρατηθούμε και να πουλάμε σε μια μικρή χώρα σε σχέση με άλλες ευρωπαικές χώρες και να έχουμε ισάξια αγορά με την αγγλία ή την γαλλία ίσως και μεγαλύτερη. Δυστυχώς μόνοι μας αποκλείουμε κάποια είδη μουσικής! Δεν έχουμε παραγωγούς στην χώρα μας. Έχουμε ελεύθερους επαγγελματίες μπορούν να επιλέξουν όποιον θέλουν! Οι πιο παλιοί καλλιτέχνες εχουν μπει σε ψυχολογία «πάρκιν»! Οι νέοι δεν ξέρουν τι να κάνουν και πόσο λεφτά να βαλουν για να κάνουν δίσκο. Οι εταιρίες δεν κάνουν δίσκους παρά μόνο σε λίγους που ξέρουν ότι πουλάνε. Είμαστε μόνο για τα «σιγουράκια» όπως μου είπε κάποιος και του έκλεισα το τηλέφωνο! Διότι μόνο από τα σιγουράκια θα πάρουνε τα λεφτά τους… Έτσι πιστεύουν διότι πολλά «σιγουράκια» δεν πουλούν σήμερα και βγήκανε καλλιτέχνες που πουλήσανε τρελά χωρίς κανένα «σιγουράκι» και άλλοι πιο παλιοί που κρατουν το επιπεδό τους με αξιοπρέπεια.

 

Εδώ και λίγα χρόνια έχεις ιδρύσει με συναδέλφους σου την δισκογραφική εταιρία Friends. Έτσι όπως μου τα περιγράφεις πιστεύεις πωες έχει λόγο υπαρξης?

Μπορεί να επιβιώσει γυρνώντας την εταιρία σε label. Ουσιαστικά να δείχνει ποια δουλειά αξίζει να βγεί. Γνωρίζουμε πλέον τη δουλειά πάρα πολύ καλά σε σχέση με τους διευθυντές των εταιριών που βάζουν το ακουσμά τους σαν άκουσμα του κόσμου δηλ είναι πολύ κρίμα να κρατάμε ταλέντα πίσω από το γούστο μας. Αυτός που δεν αρέσει στ΄αυτιά σου μπορεί να άρεσει στον κόσμο. Αυτό εμείς κάνουμε λοιπόν. Η εταιρία Friends είναι τρία χρόνια ζωής. Μπήκαμε σε μια υπέροχη περιπέτειακαι θα πρέπει να την σταματήσουμε εδώ και να μείνει ως label. Να ξέρουν πως όποια δουλειά αναλάβουν οι Friends θα την κάνουν πολύ καλά. Το αποδείξαμε άλλωστε με την Γιουροβίζιον. Εκεί δείξαμε τη δυναμή μας. Καμιά άλλη δισκογραφική εταιρία δεν θα την έκανε καλύτερα… μάλλον χειρότερα. Έχω υπάρξει σε δισκογραφικές 17 χρόνια και ξέρω .

 

Ο νέος τρόπος πώλησης και προώθησης μιας καινούργιας δισκογραφικής δουλειάς είναι μέσα από εφημερίδες και περιοδικά. Συμφωνείς με τους τρόπους αυτούς?

Είναι ένα είδος επικοινωνίας της μουσικής με τον κόσμο διότι πλέον τα δισκοπωλεία δεν υπάρχουν. Θα μου πεις να πεθάνουν τα δισκοπωλεία? Όχι κάθε άλλο. Εμείς δεν το θέλουμε αυτό. Όταν μαζευτήκαμε τη δεκαετίας του 90 και μιλήσαμε για την πειρατία και τα προβλήματα που θα προκύψουν, είδαμε πως ορισμένοι από τους παλαιότερους δεν νοιάζονταν. Σημερα αυτοί μιλούνε πρώτοι… Οι μόνοι που δεν φταίνε στην κατάντια της δισκογραφίας είναι οι καλλιτέχνες και οι δημιουργοί. Και δεν το λέω επειδή είμει καλλιτέχνης αν και περισσότερο νοιώθω δημιουργός. Απλά αισθάνομαι πως όταν δίνεις εξουσία σε ανθρωπους που δεν πρέπει… δεν τους αφήνεις να κρατάνε ένα πόστο και να καταστρέφουν καριέρες. Δυστυχώς ήταν πολλοί ανθρωποι σε λάθος θέση και αυτό μας έφερε σ΄αυτή τη κατάσταση. Σ΄ έναν απέραντο βούρκο.

 

Τα τραγούδια σου μιλούν κυρίως για αγάπη και έρωτα… Πόσο σημαντικός είναι ο έρωτας για σένα;

Γενικά δεν έχω ειδικό μοτίβο. Γράφω μ΄αυτό το ύφος. Μου αρέσει να παίζω με εικόνες. Ο καθένας έχει ενα συγκεκριμένο ύφος που γράφει. Συνήθως δεν μπορώ να μένω στο ίδιο πράγμα…Ο στίχος μιλάει για αγάπη, για χωρισμό, για μοναξιά όχι μόνο με άσχημο τέλος αλλά και σαν δύναμη ή σαν επιβεβαίωση. Η μουσική είναι για να μοιράζεσαι την κοινή ανησυχία γι αυτό μερικα τραγούδια πάνε καλά. Διότι αποτύπωσαν το κοινό αίσθημα στιχουργικά. Από εκεί και πέρα έγκειτε στο ταλέντου του στιχουργού. Υπάρχουν οι ψαγμένοι που ο καθένας μπορεί να ερμηνεύσει τα τραγούδια τους όπως τα νοιώθει . Σ΄αυτό το επίπεδο είναι η Λίνα Λικαλακοπούλου που προσωπικά μου αρέσει πάρα πολύ. Υπάρχουν όμως και οι συνθέτες και στιχουργοί που θα μιλήσουν απλά και λαίκά όπως π.χ. οι Υδωρ που έγραψαν το «…κράτησα τη μυρωδιά σου να χω φυλακτό, άμα δεν δω θα τρελαθώ…». Απλά, λιτά, κατανοητά…

 

Ποιες είναι οι δικές σου ανησυχίες;

Ότι χάνουμε τη δυναμική των συναισθημάτων μας. Τη χάνουμε καθημερινα… Αν δεν έισαι συγκετρωμένος εισχωρούμε σε περίεργους μικρόσκοσμους. Χαλάς την ενέργεια σου αλλού. Επιμένω αν όλοι είχανε συνεργασίες όχι μόνο στη δουλειά μας αλλά παντού θα αλλάζαμε πράγματα. Ακόμα και ο φτωχός άνθρωπος που δεν έχει να φάει ή πνιγεται στα χρέη και στα δανεια, αν μέσα στα τόσα προβληματά του είχε βοήθειες και συνεργασίες θα ένοιωθε πολύ καλυτερα…

 

Το να παραμένεις μόνο στο μικρόκοσμο σου ,όμως, δεν σημαίνει απομόνωση?

Οταν έχεις ζήσει σε διάφορους μικρόσκοσμους καταλαβαίνεις αν αυτό σου κάνει καλό ή κακό… Προσωπικά μου έκανε κακό. Όλη η ζωή αυτό είναι … αυτή τη στιγμή μιλάμε για ένα σημαντικό περιοδικό στην Ελλάδα, το Νέμεσις όμως σε χώρες του εξωτερικού δεν είναι ευρέως γνωστό…είναι άλλος μικρόκοσμος… Δεν χρειάζεται να μπλεκτούμε αν τυχόν δεν συμφωνούμε..Δεν χρειάζεται. Έτσι το έχουμε στην Ελλάδα…Πρέπει να ξέρω για τον δίπλα, τον γείτονα να κοτσομπολεύω… Κατάλαβες τι εννοώ…

 

Αμεσα επαγγελματικά σχέδια;

Να πάμε με τους Friends στους φίλους μας σ΄όλο το κόσμο, και όχι μόνο σε κλάμπς αλλά σε χώρους που θα μπορούν και μικρά παιδιά να έρθουν και μεγαλύτεροι με φθηνό εισιτήριο να μπορεί ο ελληνας να πάρει την πορτοκαλάδα του και να περάσει καλά για 2-3 ώρεσ . Θα πάμε Αυστραλία, Ευρώπη, Αμερική και Αφρική. Δεν λέω παγκόσμια περιοδία διότι δεν θα πάμε σ΄όλες τις χώρες αλλά ετοιμάζω μια μεγάλη περιοδεία όπου υπάρχει ελληνισμός με τρομαχτική δύναμη…

 

Καλή επιτυχία σου ευχόμαστε Γιώργο και ευχαριστώ θερμά για την κουβέντα μας αυτή.

 

Εγώ ευχαριστώ για όλα.

 

Print Friendly, PDF & Email

Tags:

Category: ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *