banner ad

Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ

. May 4, 2011 . 0 Comments

“Ελληνες να τουφεκάνε Ελληνες;”. Το έλεγε ο Θανάσης Βέγγος στην ταινία του Παντελή Βούλγαρη “Ψυχή βαθιά”. Χαράχτηκε στο μυαλό μου. Οπως χαράχτηκε στην ψυχή μου ο Βέγγος. Ο τελευταίος Ελληνας. Ο Βέγγος ήταν αυτό που προσπάθησαν -και μέχρι ενός σημείου το κατάφεραν- να σκοτώσουν οι πρόσφατες κυβερνήσεις. Να το σβήσουν.

Ηταν αυτό που έβλεπες δίπλα σου, μέσα σου. Ο πατέρας σου, ο παππούς σου, ο φίλος, ο γείτονας, εσύ.

Ο καθρέφτης μιας χώρας. Που έκλαιγε, που γελούσε, που χτυπούσε αλλά σηκωνόταν πάντα. Που έτρεχε. “Τρέχω σαν τον Βέγγο”. Πάλευε, γονάτιζε, αλλά συνέχιζε, ήταν ο τίμιος, το θύμα που στο τέλος κέρδιζε το κορίτσι. Ο Βέγγος ήταν το ελληνικό όνειρο. Υπήρχε και τέτοιο. Πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης, με δουλειές του ποδαριού, έβλεπα μικρός τον πατέρα μου να παλεύει τη ζωή όπως ο Βέγγος κι έλεγα “εντάξει, θα έχει καλό φινάλε”. Γενιές ολόκληρες ταυτίστηκαν μαζί του. Αντιήρωας, όπως είμαστε όλοι. Προσωπικά δεν πιστεύω στους ήρωες. Κι όταν μεγάλωσε κι όπως μεγαλώσαμε και ’μεις, άρχισαν οι τιμές.

Εκεί που παλιά υπήρχε το κυνηγητό της Εφορίας και των δανείων. Αυτό που ζούμε σήμερα όλοι, το έζησε ο Βέγγος πριν από χρόνια, μόνος του, όταν όλοι νόμιζαν ότι κολυμπά στα πλούτη. Κύριος. Τράβηξε μόνος το γολγοθά του, δεν έδινε συνεντεύξεις, άσπρισαν τα μαλλιά του, ομόρφυνε, είχε μια απίστευτη γλύκα το πρόσωπό του. Εγινε ο σοφός μας φίλος. Για μένα, ήταν ο τελευταίος Ελληνας. Από ’δω και πέρα, είναι κάτι άλλο. Δεν υπάρχει πλέον αντίσταση, είναι μια χώρα που δεν ξέρει ούτε από βέσπα ούτε από ΕΣΠΑ. Η μεγάλη των πρακτόρων σχολή έκλεισε. Ο καλός μας άνθρωπος έσβησε το φως του. Τυχεροί όσοι τον ζήσαμε. Ατυχοι όσοι δεν τον αγάπησαν.

Print Friendly, PDF & Email

Tags:

Category: ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΥΡΙΟΧΟΣ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *