ΟΙ ΕΞΟΔΟΙ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

Date

2QheeGz3vJMΤην Τρίτη το βράδυ σινεμά. Την Πέμπτη στα γενέθλια της Άννας και το Σάββατο στην ντίσκο -ως τα μεσάνυχτα φυσικά. Είναι το πρόγραμμα μιας εβδομάδας που αρέσει πολύ σε δεκατετράχρονα παιδιά, δεν αρέσει όμως καθόλου στους περισσότερους γονείς.

Αναγκαίος συμβιβασμός

Το πρόβλημα της εξόδου λύνεται κάπως λογικά μόνο με συμβιβασμούς. Και οι γονείς κάτι μπορείτε να κάνετε για ν’ αμβλύνετε λίγο τις καυτές συζητήσεις για την έξοδο. Έτσι, λοιπόν:

Να μιλάτε ανοιχτά με τους έφηβους για τους φόβους σας. Το επιχείρημα «συμβαίνουν τόσα» δεν εντυπωσιάζει ούτε στο ελάχιστο τα παιδιά αυτής της ηλικίας. Περισσότερη κατανόηση θα συναντήσετε ίσως με την εξήγηση: «Φοβάμαι ότι θα σου κολλήσουν».
Να παρατείνετε, από χρόνο σε χρόνο, τη διάρκεια της εξόδου. Με τον τρόπο αυτό, το παιδί συνηθίζει σταδιακά στην περισσότερη ελευθερία που του δίνεται και γίνεται πιο αυτόνομο.
Να ρωτήσετε γνωστούς σας ή γονείς συμμαθητών του παιδιού σας μέχρι ποια ώρα επιτρέπουν στα παιδιά τους να βγαίνουν έξω. Γιατί αν τα παιδιά σας δεν μπορούν να συμμετέχουν ποτέ, θα απομονωθούν από τ’ άλλα παιδιά. Μέσα στην εβδομάδα, η επόμενη σχολική μέρα είναι φυσικά ένα καθοριστικό κριτήριο για το αν και μέχρι ποια ώρα θα βγουν έξω.
Συζητήστε με το παιδί σας τί σκέφτεται να κάνει αν κάποιοι άλλοι του ζητήσουν να παραβιάσει τη συμφωνία σας για την ώρα της επιστροφής. Ίσως του είναι πιο εύκολο να πει ότι είναι προσωπική του επιλογή να επιστρέψει νωρίς κι όχι δική σας απαίτηση. Θα νιώθει έτσι πιο υπεύθυνο, αλλά θα ανοίγει και κύκλο συζητήσεων και διαπραγματεύσεων με την παρέα του.

Αν γενικά διαπιστώσετε μεγάλες αποκλείσεις σε σχέση με τα όρια που θέτετε εσείς, αναρωτηθείτε γιατί. Μπορεί να συμβαίνει ένα από τα εξής:

Το παιδί να είναι πολύ ανώριμο ή αντίθετα εξαιρετικά ώριμο.
Είστε πολλοί αυστηροί ή πολύ χαλαροί.
Όλοι οι άλλοι γονείς είναι υπερβολικά αδιάφοροι ή αυστηροί. Πρέπει να ξέρετε οπωσδήποτε τι από τα τρία ισχύει.

Όταν το παιδί παραβιάζει τους κανόνες, πρέπει να εφαρμόσετε οπωσδήποτε τις συνέπειες στις οποίες έχετε συμφωνήσει και τις γνωρίζει το παιδί σας. Μην εξαντλείτε όμως την αυστηρότητά σας.

Μην απειλείτε με συνέπειες που ξέρετε ότι δε θα εφαρμόσετε.
Σε γενικές γραμμές, η τακτική είναι να μην επιβάλλετε ποτέ κανόνες και συνέπειες που μπορεί να φέρουν το παιδί σε απόγνωση. Ο λόγος είναι ότι ο έφηβος που νιώθει να ασφυκτιά μπορεί να λειτουργήσει εντελώς απρόβλεπτα.

Η πρόταση των ειδικών

Παιδιά 12-13 χρονών, μπορούν να βγαίνουν έξω κάθε δύο μήνες μέχρι τις 10 η ώρα.
Από 14-15 χρονών, κάθε δύο εβδομάδες.
Αν η γιορτή στο σπίτι κάποιου φίλου κρατήσει μια φορά μέχρι τις 12, αυτό θα είναι «ειδική εξαίρεση». Στην περίπτωση αυτή καλύτερα θα είναι να πάτε να πάρετε το παιδί.

Προσοχή!

Ανεξάρτητα από το αν θα συμφωνήσετε με τα παιδιά ένα σταθερό πρόγραμμα εξόδου ή θα το συζητάτε μαζί τους (ανάλογα με την περίπτωση), σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις λύνεται το πρόβλημα χωρίς αγώνα και διαπληκτισμούς.

Πηγη: belife.gr

Print Friendly, PDF & Email

Περισσοτερα
αρθρα