banner ad

Φ Τ Α Ν Ε Ι Π Ι Α !!!!!!!!

. May 28, 2016 . 0 Comments

6ebbe3fe81e04add2346f5577485a04c_XLΟι τρείς κατηγορίες ανθρώπων, τα πάθη των οποίων με εξοργίζουν, είναι πρώτα τα παιδιά, τα οποία λόγω αδυναμίας τους υπόκεινται σε κακοποιήσεις, δαρμούς και βασανισμούς ψυχικούς και σωματικούς από τους γονείς, την baby-sitter, τον αρρωστημένο γείτονα, τον συμμαθητή…. Η δεύτερη κατηγορία είναι οι γυναίκες, οι οποίες υπόκεινται απίστευτους εξευτελισμούς, παρενοχλήσεις και βία στη δουλειά, στο σπίτι και γενικά, μόνο και μόνο γιατί υπολείπονται του ανδρικού μορίου, το οποίο θεωρείται σαν το paspartú των πάντων. Η τρίτη κατηγορία είναι οι άστεγοι.

Σήμερα, θα σταθώ πάλι στα παιδιά, κάνοντας έκκληση στην λογική αλλά και στην, ίσως κάπου βαθιά κρυμμένη ανθρωπιά των bullies.

Παραθέτω αυτούσια την συγκλονιστική κραυγή αγωνίας του μαθητή Κώστα Τ. από την Κύπρο, αυτή τη φορά, γιατί δεν νομίζω ότι μπορεί να αποδοθεί καλύτερα αυτή η κατάντια του ανθρώπινου είδους, και συγκεκριμένα των ‘ελπιδοφόρων’ macho νέων.

«Με λένε Κωνσταντίνο, μα θα μπορούσε να με λένε και Βαγγέλη. Βαγγέλη Γιακουμάκη…
Βρίσκομαι στο νοσοκομείο από την Τετάρτη 18 Μαΐου μετά από ξυλοδαρμό από τον νταή του σχολείου, επειδή «τόλμησα» και δεν του έκανα πάσα την μπάλα στο παιχνίδι την ώρα της γυμναστικής…
…Στην μέση της χρονιάς αποφάσισα μόνος μου μετά από πολύ σκέψη να φύγω από το ιδιωτικό σχολείο που φοιτούσα και ζήτησα να μετεγγραφώ στο δημόσιο σχολείο της γειτονιάς μου, επειδή μου ασκούσαν bullying , φαίνεται όμως ότι οι νταήδες είναι παντού και είναι πολλοί!
Σήμερα 21 Μαΐου 2016 περιμένω να πάρω εξιτήριο από το νοσοκομείο, και αν μου το επιτρέψουν οι γιατροί την Δευτέρα θα πάω στο σχολείο.
Φοβάμαι όμως να πάω. Όχι γιατί θα με ξανακτυπήσει ο νταής όπως μου υποσχέθηκε την ώρα που έμπαινα στο ασθενοφόρο, αλλά γιατί πιστεύω πως δεν θα τιμωρηθεί όπως του αξίζει!
Έχω ζητήσει οικειοθελώς μια φορά να φύγω από σχολείο για να γλιτώσω. Δεν θα το ξανακάνω! Ας διώξουν και μια φορά τον νταή.
Την Δευτέρα αν όλα πάνε καλά, θα είμαι στο σχολείο και ζητώ δημόσια να με συνοδεύσει στο σχολείο ο Υπουργός Παιδείας αντί οι γονείς μου και να ζητήσει για μένα ότι θα ζητούσε και για το δικό του παιδί. Άλλωστε παιδί του είμαι και εγώ. «Τα παιδιά μας» λένε στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης…
Αν εσύ που διαβάζεις αυτό το κείμενο, έχεις βιώσει κάτι αντίστοιχο, αν ένιωσες πολλές φορές να σε ταπεινώνουν, να σε χτυπάνε, να σε κοροϊδεύουν και σιωπούσες μέχρι τώρα, παρακαλώντας την μοίρα σου να μην ξανασυμβεί, όρθωσε το ανάστημα σου.
Κατάγγειλε το!
Κατάγγειλε το δημόσια!
Ο νταής δεν φοβάται μην τυχόν τον δείρεις, ο μεγαλύτερος φόβος του είναι να μην τον φοβάσαι».

Ο Κωνσταντίνος-Γιακουμάκης όρθωσε το δαρμένο ανάστημα του μέσω του facebook και ούρλιαξε ένα ουρονομήκες ‘βοήθεια’. Κάτι που δεν είχε τολμήσει να κάνει εκείνο το άλλο πλάσμα, ο Βαγγέλης. Ο Κωνσταντίνος παλεύει με το μικρό του κορμάκι, αλλά με την τεράστια ψυχή του, να επιβιώσει στο περιβάλλον της καθημερινότητας του, με αυτοπεποίθηση και αρνούμενος να θυματοποιηθεί επιτρέποντας στον οποιονδήποτε να αποκτήσει εξουσία και έλεγχο επάνω του. Απαιτεί το αυτονόητο: το δικαίωμα του να ΖΕΙ, να πηγαίνει σχολείο, να αποφασίζει ο ίδιος για τον εαυτό του. Ο Κωνσταντίνος είναι ΔΥΝΑΤΟΣ. Ο Κωνσταντίνος έχει θάρρος και διεκδικεί τη θέση του στον κόσμο. Ζητάει από τον Υπουργό Παιδείας να τον συνοδέψει στο σχολείο, όχι για να κρυφτεί πίσω του, αλλά για να πάρει το θέμα τις διαστάσεις που του αναλογούν. Ο Κωνσταντίνος δεν κρύφτηκε, δεν λούφαξε, δεν έκανε το χατίρι κανενός φτηνού, δειλού και αξιολύπητου νταή, ο οποίος αντλεί την δύναμή του μόνο από την δύναμη των γροθιών του. Του νταή, ο οποίος νιώθει ότι καταξιώνεται προσωπικά και υπερέχει των άλλων, μόνο όταν τους ματώνει το σώμα και την ψυχή. Του νταή, ο οποίος, πιθανότατα, λειτουργεί κατ’ αυτόν τον τρόπο γιατί έχει υπάρξει και ο ίδιος θύμα εκφοβισμού και απλά επέλεξε τον εύκολο δρόμο της κακής μίμησης.

Καταγγέλλει τον νταή, ο οποίος σήμερα έδειρε τον Κωνσταντίνο επειδή του αντιστάθηκε, επειδή διαφέρει, επειδή δεν τον αναγνωρίζει. Τον νταή, ο οποίος αύριο θα δείρει τη γυναίκα του, τα παιδιά του, τον γείτονα για την θέση στάθμευσης.

Ο Κωνσταντίνος είναι η Μαλάλα, που έχει ορθώσει το κορμάκι της και αγωνίζεται. Το δικό της bullying, βέβαια, ήταν σε διαφορετικό επίπεδο, αλλά το bullying είναι πάντα bullying, όποια μορφή κι αν έχει.

Δεν πρόκειται ποτέ να γλυτώσουμε απ’ αυτούς που μας εκφοβίζουν. Είναι πολλοί, σαν τις κατσαρίδες. Πάντα κάποιος ψυχικά και πνευματικά μειονεκτικός τραμπούκος θα σηκώνει το χέρι του, θα χλευάζει, θα παραφυλάει στα σκοτάδια, γιατί το φως θα τον εξαφανίσει σαν βρικόλακα. Πάντα κάποιος προβληματικός θα μας απειλήσει για το παρουσιαστικό μας, για τις πεποιθήσεις μας, για την διαφορετικότητα μας σε όλα τα επίπεδα. Όμως μπορούμε να σφίγγουμε τα δόντια κάθε φορά και να μην δείχνουμε το φόβο μας ή την αναστάτωση μας. Πρέπει να συσπειρωνόμαστε και να τους αγνοούμε σαν να μην υπάρχουν. Και έτσι θα αποδυναμωθούν. Πρέπει να στηρίζουμε τα παιδιά μας, τους μαθητές μας, τους αδύναμους. Να τους παροτρύνουμε να αντιστέκονται με επιμονή και αυτοπεποίθηση στα σαπισμένα ανδρείκελα των καιρών.

Print Friendly, PDF & Email

Tags:

Category: ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *