banner ad

ΝΑΝΟΙ, ΝΑΝΟΙ, ΝΑΝΟΙ ΤΟΥ…

. December 17, 2011 . 0 Comments

Οχι, δεν αναφέρομαι στο «νάνι, νάνι, νάνι του». Επίσης να δηλώσω προκαταβολικώς ότι σε αυτό το κείμενο είμαι εμπαθής. Πάρα πολύ. Δεν μου αρέσει καθόλου η Νάνα Μούσχουρη. Αν εξαιρέσω τα πρώτα τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι, που ακόμα και γω αν τα έλεγα θα ήταν υπέροχα, από κει και πέρα, αυτή η φωνή σαν πόρτα που τρίζει γιατί θέλει λάδωμα, μου σπάει τα νεύρα.
Η κ. Μούσχουρη, ανακάλυψη του Πλέσσα και όχι του Χατζιδάκι, δεν μιλούσε ποτέ για τον πρώτο, αλλά μόνο για τον δεύτερο. Απόδειξη αχαριστίας. Ο Χατζιδάκις τής άνοιξε την πόρτα για διεθνή καριέρα και μόλις πάτησε το πόδι της έξω, ξέχασε τα ελληνικά, άρχισε να τραγουδά «σπασμένος ελλήνικος», σαν αμάξι γέρικο στην κατηφοριά που λέει ο στίχος του Λευτέρη Παπαδόπουλου.
Η γυναίκα εντάξει, έκανε καριέρα, δεν την αμφισβητώ, έξυπνη είναι, επαγγελματίας είναι, ξέρει να πουλά και να αγοράζει, της βγάζω το καπέλο, αρκεί να είναι μακριά από τα αφτιά μου. Πείτε με κακόγουστο, θα το δεχτώ. Τη θεωρώ νάνα και όχι Νάνα, Μούσχαρι και όχι Μούσχουρη. Πρεσβυτέρα και όχι Πρέσβειρα. Παρασύρθηκα και γω κάποτε, με κείνη τη δήλωση ότι δίνει την αποζημίωσή της ως ευρωβουλευτής κάπου, δεν θυμάμαι, τι σημασία έχει. Αφού έγινε ευρωβουλευτής, καλά να πάθουμε. Τα τελευταία χρόνια, όλο μάς αποχαιρετά και όλο δίσκους κάνει, συναυλίες, ξανά συναυλίες, ένας επιθανάτιος ρόγχος μιας μάσκας με γυαλιά και χιλιάδες στρώματα μέικ απ. Δικαίωμά της κι αυτό, μου κάνει τη χάρη αύριο να αποδεχτεί πρόταση της η Εφη Σαρρή, να τραγουδήσουν μαζί το «Αφρικανέ – Αφρικανέ» για τα παιδιά του Καμερούν. Είναι μεγαλόψυχη η Εφη.
Η νάνα μούσχαρι, έκανε δηλώσεις φιλογερμανικές. Δεν περίμενα κάτι άλλο. Οταν ακόμα και η προφορά της είναι ανθελληνική. Στη Γερμανία έκανε την πρώτη της διεθνή επιτυχία, «είναι φίλοι της οι Γερμανοί». Εγώ όχι. Αντέδρασαν πολλοί συνάδελφοί της, ανάμεσά τους και ο Ντέμις Ρούσσος, που είπε ότι «η κ. Μούσχουρη είναι Γερμανίδα πια». Δεν θα τον επιβραβεύσω. Θυμάμαι μια συνέντευξή του που είχε πει «Δεν κατάλαβα ότι είχαμε δικτατορία, τότε εγώ έτρωγα μπριζόλες». Κάτι τέτοιο τέλος πάντων και δικαίωμά του φυσικά να λέει ό,τι θέλει. Απλώς με όλο αυτό το «νάνοι νάνοι νάνοι» κοντύναμε πολύ ρε παιδιά. Ετσι καταντήσαμε τσίρκο.

Print Friendly, PDF & Email

Tags:

Category: ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΥΡΙΟΧΟΣ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *