banner ad

ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΡΑΝΙΩΤΗΣ: “…ΕΙΜΑΙ ΕΝΑΣ ΑΥΘΟΡΜΗΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ…”

. February 1, 2012 . 0 Comments

Οταν ήταν στην εφηβεία ήθελε να γίνει πρωθυπουργός. Μετά σοβαρεύτηκε και αποφάσισε ότι με την υποκριτική -και όχι με την υποκρισία- θα ασκούσε ένα επάγγελμα αν μη τι άλλο, έντιμο. Ο Γιώργος Χρανιώτης, που συν τοις άλλοις συγκαταλέγεται στους καλύτερους σέρφερ του κόσμου, είναι εντυπωσιακά παρών, τόσο στον κινηματογράφο και τα μουσικά δρώμενα, όσο και στο θέατρο.
Είναι ένας πρωταγωνιστής με ιδιαίτερο εκτόπισμα και αυτό διαπιστώνεται καθημερινά, στο θέατρο «Αγγέλων Βήμα», όπου μαζί με την Αντιγόνη Βαλάκου δίνουν ρεσιτάλ ερμηνείας, στο έργο «Μαντάμ Φλο».

* Η συνεργασία σας με την Αντιγόνη Βαλάκου είναι –όπως θα περιμέναμε- ιδιαίτερη;
«Κάτι παραπάνω από ιδιαίτερη. Η Βαλάκου έχει την ψυχή ενός πολύ νέου ανθρώπου. Η σχέση μας αναπτύχθηκε σιγά σιγά. Δεν προγραμματίστηκε, δεν «εκβιάστηκε». Είναι σαν τον έρωτα, που κερδίζεται κτίζοντας τη σχέση εμπιστοσύνης. Εγώ αφέθηκα στην κυρία Βαλάκου κι εκείνη από ένα σημείο και πέρα μ’ εμπιστεύθηκε».

* «Η τελειότης είναι κουραστική», μας είχε πει πριν από δυο χρόνια η Αντιγόνη Βαλάκου, όταν της επισημάναμε ότι καπνίζει πολύ. Συνεχίζει να μην είναι τέλεια;
«Μέσα απ’ το σύννεφο καπνού, έχει την ιδιότητα να λάμπει. Είναι το μόνο πράγμα που κάνει «πολύ». Δεν τρώει πολύ, δεν κοιμάται πολύ, δεν μιλάει ακατάπαυστα».

* Εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι το θέατρο είναι γεμάτο κάθε βράδυ. Ποια είναι η «Μαντάμ Φλο» που κάθε εβδομάδα κάνει sold out;
«Είναι η αληθινή ιστορία μιας γυναίκας –θρύλου, που είχε πλούτη, κοινωνική θέση και μια τρελή επιθυμία να διακριθεί στο κλασικό τραγούδι. Η Μαντάμ Φλο κατά τη γνώμη μου δεν είναι ατάλαντη. Ουσιαστικά τα όρια στην τέχνη, δηλαδή του ταλέντου, της ελευθερίας έκφρασης, δεν υπάρχουν. Η μοναδικότητα κι ο πολύ ειλικρινής τρόπος που εκφράζεις τη μοναδικότητα σου μερικές φορές είναι αρκετό. Η Μαντάμ Φλο είναι παράφωνη. Όμως κατά έναν περίεργο τρόπο σε γοητεύει να την ακούς».

* Είστε ένας νέος άνθρωπος. Πιστεύετε ότι στις ημέρες μας το ταλέντο είναι αυτό που μετράει πρωτίστως ή οι συμπάθειες και οι γνωριμίες;
«Μετράνε όλα και κυρίως η ειλικρίνεια. Προσπαθώ και ασυνείδητα ίσως, να βρω τον κύκλο των ανθρώπων που μ’ αρέσει να συνεργάζομαι μαζί τους ή τον κύκλο των ανθρώπων που θα ήθελα να είμαστε φίλοι. Τι ποιο ωραίο από μια ειλικρινή σχέση;».

* Πώς προέκυψε κι ασχοληθήκατε με την υποκριτική;
«Τελείως τυχαία. Αφού ξεπέρασα το κόλλημα να γίνω πρωθυπουργός, αποφάσισα να δώσω εξετάσεις στη Γυμναστική Ακαδημία. Ως μαθητής έμενα με τη μητέρα μου στην Αθήνα κοντά στον Πανελλήνιο, για να μπορώ να κάνω προπονήσεις. Ένα απόγευμα γυρνώντας απ’ το κολυμβητήριο πέρασα απ’ τη σχολή Διομήδη Φωτιάδη. Χωρίς να ξέρω γιατί ανέβηκα τα σκαλιά και συζήτησα με τους υπεύθυνους. Όταν έφθασα σπίτι ήξερα ότι θ’ ακολουθήσω αυτό το επάγγελμα. Τόσο απλά έγινε».

* Από τότε όλα είναι ρόδινα; Τι σας τσαντίζει, τι σας νευριάζει στο χώρο σας;
«Αυτό που πραγματικά μ’ ενοχλεί είναι να βλέπω ανθρώπους που δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους. Μ’ εκνευρίζουν εκείνοι που δεν τους ενδιαφέρει το έργο σου ή η θητεία σου στο χώρο και είναι πολύ τσιγκούνηδες με τα συναισθήματά τους».

* Εσείς είστε φειδωλός ή αφήνεστε πιο εύκολα σε μια σχέση είτε είναι επαγγελματική είτε προσωπική;
«Θα έλεγα ότι είμαι ένας αυθόρμητος άνθρωπος, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Όμως τα τελευταία χρόνια είναι αλήθεια ότι γίνομαι πιο επιλεκτικός».

* Πιο ευτυχισμένο σας κάνει η τηλεόραση ή ο κινηματογράφος;
«Πέρασα πολύ όμορφα στην τηλεόραση».

* Αλλωστε γευτήκατε και μεγάλη αναγνωρισιμότητα μέσα από τα σίριαλ…
«Αυτό μου «τελείωσε» γύρω στο 2002. Είναι αλήθεια ότι ένας απ’ τους λόγους που έγινα ηθοποιός ήταν η αναγνωρισιμότητα. Όμως το γεύτηκα, μπούκωσα και δεν ήθελα άλλο. Ο τρόπος που με ξέρει ο κόσμος σήμερα είναι και πιο ουσιαστικός. Αισθάνομαι πιο ήρεμος όταν κυκλοφορώ στο δρόμο και δεν υπάρχουν έντονες εκδηλώσεις θαυμασμού».

* Οι νέοι ηθοποιοί που ελκύουν τα φώτα της δημοσιότητας και τις έκδηλες συμπεριφορές του κοινού δύσκολα αποφεύγουν τις επισκέψεις σε ψυχοθεραπευτή ή ψυχολόγο, προκειμένου να ξανάρθουν «στα ίσα τους». Εσείς τον έχετε επισκεφθεί;
«Είναι αλήθεια ότι έχω πάει σε ψυχολόγο. Αργότερα κατάλαβα ότι τα καταφέρνω μια χαρά και μόνος μου».

* Εχετε γυρίσει αρκετές ταινίες για τον κινηματογράφο, με πιο πρόσφατη τον «Προφήτη», που θα βγει στις αίθουσες σε λίγο καιρό. Τι είναι αυτό που σας κάνει να ανήκετε ψυχή τε και σώματι στη μεγάλη οθόνη; Μήπως η ματαιοδοξία;
«Λατρεύω τον κινηματογράφο. Όχι μόνο να παίζω αλλά και να παρακολουθώ. Όταν είναι να πάω σινεμά αποτελεί ολόκληρη μυσταγωγική διαδικασία, που ξεκινάει απ΄ την ετοιμασία στο σπίτι μέχρι την ώρα που θα «χαθώ», μέσα στη σκοτεινή αίθουσα. Ως ηθοποιός που παίζει στο σινεμά αισθάνομαι ότι είναι πολλά πράγματα που με συναρπάζουν. Απ΄ την υγιή έκφραση της ματαιοδοξίας μου, πόσο αξιοποιήσιμο είναι το σώμα μου, πόσο καθαρό είναι το μυαλό μου ώστε όλα αυτά να με βοηθήσουν «να βρω» τον ρόλο. Με συναρπάζει το γεγονός ότι θα σηκωθώ οκτώ το πρωί και έντεκα θα έχω πλάνο, σε μια σκηνή που την έχω κάνει πρόβα και μπορεί να είναι συγκλονιστική».

* Στην Αμερική έχουν τα εφέ ή τους κομπάρσους για σκηνές πιο απαιτητικές. Στον «Προφήτη» πώς αντιμετωπίσατε τέτοιου είδους σκηνές;
«Υποδύομαι έναν πολεμιστή που είναι δυο χρόνια στα βουνά. Αυτό συνεπάγεται ότι το σώμα πρέπει να φτιαχτεί. Κατά τη διάρκεια των προβών και των γυρισμάτων πήγαινα λοιπόν, στη θάλασσα και κολυμπούσα αρκετά μίλια. Όμως, δε θα έφθανε αυτό. Ετσι, πριν απ΄ τις πρόβες έφυγα είκοσι μέρες στη Σρι Λάνκα, προκειμένου να κάνω εντατικές προπονήσεις στο σερφ, για να φτιαχτεί το σώμα και η ψυχή μου, για την ταινία».

* Απ’ ό,τι γνωρίζουμε, το σερφ χωρίς πανί είναι το πάθος σας…
«Είναι ό,τι πιο ανεκτίμητο έχω στη ζωή μου. Είμαστε μια ομάδα από εξακόσια άτομα απ’ όλο τον κόσμο που συναντιόμαστε στα “πιο ωραία κύματα”. Όμως και μόνος πηγαίνω, όπως τις προάλλες που ήμουν στην Κόστα Ρίκα και στη Βραζιλία».

* Μετά απ’ όλα αυτά, πού μυαλό για να παντρευτείτε;
«Όπως τα λέτε είναι».

* Όταν δεν τρέχετε… πάνω στα κύματα κι όταν δεν πηγαίνετε σινεμά, με τι άλλο ασχολείστε;
«Εχω μια μπάντα και παίζουμε μουσική σε όμορφα μουσικά στέκια. Καθημερινά κάνω ποδήλατο και επίσης μου αρέσει το διάβασμα. Ομολογώ ότι μ’ αρέσει να διαβάζω πολλές ώρες στην… Τουαλέτα».

* Είναι το κατάλληλο μέρος για να διαβάζετε… Μίκυ-μάους;
«Εκεί διαβάζω Λογοτεχνία. Συγκεντρώνομαι πολύ. Αυτόν τον καιρό μελετάω στο ίδιο μέρος, την «Ασκητική» του Καζαντζάκη».

Πηγή: Αδέσμευτος Τύπος και στη δημοσιογράφο Αθηνά Στάμου

Print Friendly, PDF & Email

Tags: , ,

Category: ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *