banner ad

ΦΩΤΙΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ

. July 20, 2012 . 0 Comments

Οταν ήμουν μικρός, ο μόνιμος εφιάλτης μου ήταν οι φωτιές του καλοκαιριού. Πηγαίναμε σινεμά. Κι όπως καιγόταν η Ρώμη στα χάρτινα σκηνικά της Τσινετσιτά, σταματούσε η προβολή, άναβαν τα φώτα και ακούγαμε τη φωνή του χωροφύλακα. “Επιασε φωτιά στο βουνό, όσοι είναι από 18 μέχρι 50 χρονών, να ανέβουν στα φορτηγά να πάμε να τη σβήσουμε”. Ανέβαιναν καλοντυμένοι και γύριζαν καμένοι. Με τσάπες και φτυάρια, με κουβάδες και αρχαία οχήματα, ένα δηλαδή όλο κι όλο, έσβηναν και ξανάσβηναν την ίδια φωτιά για χρόνια. Στο ίδιο σημείο. Οι υπόλοιποι συνεχίζαμε να βλέπουμε την ταινία. Καρφάκι δεν μας καιγόταν.
Ηταν μακριά η φωτιά, τότε ξέραμε ποιοι την έβαζαν. Αριστεροί στο ένα χωριό, βασιλικοί στο άλλο, δεν υπήρχε ακόμα θέμα τουριστικής αξιοποίησης.
Οταν έγινα 18, ανέβαινα και ’γω στην καρότσα του φορτηγού. Εφοδιασμένος. Επαιρνα καλού κακού από το σπίτι μια πετσέτα για το πρόσωπο. Και σταμάτησα να φοράω τα καλά μου στο σινεμά. Ενα καλοκαίρι έπαιρνα μαζί μου την τσάντα της θάλασσας. Γαλότσες, πετσέτα και ιώδιο. Ακόμα έχω τα σημάδια στα πόδια από τις επιχειρήσεις πυρόσβεσης. Τα θυμήθηκα, βλέποντας το video με τους πανηγυριώτες να χορεύουν στην Αχαϊα και πίσω το βουνό φλαμπέ. Πάντα έτσι γίνεται. Οταν πήγα για μετεκπαίδευση στη Θήβα, 15Αύγουστο κάηκε όλος ο κόσμος, ο Παρνασσός, ο Κιθαιρώνας, η Πάρνηθα, κάηκε η σφαίρα που λένε. Σε όλα τα χωριά, πανηγύρια. Κλαρίνο απ’ άκρη σ’ άκρη. Κανένα δεν σταμάτησε. Φαντάροι και ’μεις της μετεκπαίδευσης πήγαμε. Με κλαδιά σβήναμε φωτιές και 1 χιλιόμετρο πιο πέρα καιγόταν το πελεκούδι. Θυμάμαι σ’ ένα αγροτικό, στην καρότσα του, ένα ζευγάρι είχε πέσει με τα μούτρα στο σεξ. “Πάρε φίλε το αμάξι από δω, έρχεται φωτιά”. Σηκώθηκε ο άλλος με τα βρακιά κατεβασμένα και άρχισε να μας πετάει πατάτες γαμοσταυρίζοντας επειδή τον κόψαμε…

Print Friendly, PDF & Email

Tags:

Category: ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΥΡΙΟΧΟΣ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *