banner ad

ΜΙΧΑΛΗΣ ΡΕΠΠΑΣ-ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ: ¨…ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΘΕΛΕΙ ΚΑΘΑΡΣΗ..”

. September 14, 2012 . 0 Comments

Το τρομερό δίδυμο μιλα κυριολεκτικα με μια φωνη για την κρίση και το… ανεβάσμα της στη σκηνή, για την κατάντια της τηλεόρασης αλλα και για τα τούρκικα σιριαλ που μας εχουν κατακλυσει. Και τα λένε έξω από τα δόντια αποκλειστικα!

Η κρίση «πρωταγωνιστεί» στο «Αντρες έτοιμοι για όλα» που ανεβάζετε σε διασκευή-απόδοση. Τώρα οι ήρωες είναι άντρες που ζουν στην επαρχία? Το 1997 παίχτηκε η θρυλική ταινία Full Monty. Αργότερα έγινε και θεατρικό μιούζικαλ, που ανέβηκε το 2000 στο θέατρο Πόρτα. Ομως, το 1987 είχε γραφτεί στη Νέα Ζηλανδία μια κωμωδία με τίτλο «Ladies’ Night» με το ίδιο ακριβώς θέμα. Αυτού του έργου εξασφαλίσαμε τα δικαιώματα και το μεταφέραμε στην Ελλάδα του σήμερα. Σε μια επαρχιακή πόλη. Πέντε σύγχρονοι Ελληνες που υφίστανται ό,τι όλοι μας. Χαράτσια, απολύσεις, μειώσεις μισθών κ.λπ. Οι πέντε άντρες μας είναι ο Κώστας Κόκλας, εργολάβος οικοδομών και ο άεργος γιος του, ο Μάνος Ιωάννου. Ενας ταξιτζής, ο Θανάσης Ευθυμιάδης, ένας φούρναρης, ο Κώστας Ευριπιώτης κι ένας δημοτικός υπάλληλος, ο Γιάννης Τσιμιτσέλης. Αντίστοιχα, οι γυναίκες τους είναι: Μαίρη Σταυρακέλλη, νοικοκυρά, Ευαγγελία Μουμούρη, απολυμένη υπάλληλος, η Μαρία Φιλίππου, φουρνάρισσα και η κόρη της Νίκη Λάμη και μια Ρωσίδα χορεύτρια που καλείται να χορογραφήσει το στριπτίζ των πέντε αντρών, η Πηνελόπη Αναστασοπούλου.

Γυμνοί στη σκηνή! Αυτή είναι η λύση, να κάνουν στριπτίζ;

Κι όμως το στριπτίζ μπορεί όντως να είναι μια λύση. Δεν εννοούμε βέβαια το ξεβράκωμα. Εννοούμε να γδυθούμε μπροστά στον εαυτό μας και να πετάξουμε από πάνω μας και το τελευταίο επιχείρημα του τύπου «εγώ δεν φταίω σε τίποτα». Δεν μπορεί να είμαστε καταναλωτές -και πολλοί από μας «εθισμένοι»- και να υποστηρίζουμε ότι για όλα φταίνε άλλοι. Συμμετείχαμε όλοι. Εστω και παθητικά.

Πιστεύετε ότι έρχονται χειρότερες ημέρες;

Δεν ξέρουμε αν τέτοια ώρα έχουν νόημα οι προβλέψεις.

Και μάλιστα από ανθρώπους τόσο άσχετους όσο εμείς. Ωστόσο, ένα είναι σίγουρο, ότι η ζωή δεν θα σταματήσει. Ούτε να ερωτευόμαστε θα σταματήσουμε, ούτε να κάνουμε παιδιά, ούτε να προσπαθούμε. Οι χειρότερες μέρες δεν έρχονται πάντα για κακό. Μπορεί να έρχονται για να μας διδάξουν κάτι που ίσως ξεχάσαμε τις «καλές» ημέρες. Τώρα που τα πράματα δυσκολεύουν, ενδέχεται να ανακαλύψουμε ξανά αξίες της γενιάς των γονιών μας που είχαμε ξεχάσει, μεθυσμένοι από τον νεοπλουτίστικο αέρα που φυσούσε παντού. Αλλωστε, ο πεινασμένος εκτιμά πιο καλά το φαγητό. Ισως ήρθε η ώρα να εκτιμήσουμε πράματα που για χρόνια θεωρούσαμε αυταπόδεικτα.

Αντρες με τα όλα τους

Αντρες με τα όλα τους

Στην άλλη παράστασή σας, το «Βαλ’ τον υπουργό στην πρίζα» πρώτο ρόλο έχουν η διαπλοκή και οι σκοτεινές δοσοληψίες. Σας απασχολεί να αφορούν τα έργα σας τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο;

Ποτέ ένα θεατρικό έργο δεν μπορεί να είναι άσχετο από την εποχή. Ακόμα και το «Ποια Ελένη» (που εξελισσόταν στη μυθική Ελλάδα του Τρωϊκού), το «Τσινετσιτά» (στη Ρώμη δεκαετία του ’60) ή το «Tα μωρά τα φέρνει ο πελαργός» (Θεσσαλονίκη στην Κατοχή) τα θεωρούμε έργα που εκφράζουν το σημερινό αίσθημα και μιλάνε για σημερινά προβλήματα, αλλά μεταφορικά. Είναι είδος πρώτης ανάγκης. Στην παράσταση που ανεβάζουμε στην Πειραιώς, η φάρσα εξελίσσεται στο σπίτι υπουργού. Εκεί οι ήρωες επιδίδονται σε ένα κυνικό παιχνίδι ανταλλαγών και απάτης, όπου το τελευταίο που τους νοιάζει είναι τι επιπτώσεις θα έχουν στον λαό οι δοσοληψίες τους.

Tα μωρά τα φέρνει ο πελαργός

Tα μωρά τα φέρνει ο πελαργός

Αν και απέχετε καιρό από την τηλεόραση, πώς σχολιάζετε το γεγονός ότι οι σειρές είναι πια μετρημένες και οι ηθοποιοί απλήρωτοι;

Δεν είναι μόνο ηθοποιοί απλήρωτοι. Ο ιδιωτικός τομέας διαλύεται. Το κράτος δεν επιστρέφει ΦΠΑ, φορολογεί απάνθρωπα τους εργοδότες και κάνει τα πάντα για να κλείσουν ακόμα και υγιείς επιχειρήσεις. Και όσο τα ανεχόμαστε αυτά, θα γινόμαστε όλο και περισσότερο θύματα απολύσεων, μειώσεων και ίσως και πραγματικής πείνας στο τέλος. Η ελληνική τηλεόραση δεν μπορεί να είναι εξαίρεση. Εξαρτώμενη από τη διαφήμιση, είναι φυσικό να συρρικνώνεται, αφήνοντας άνεργους καλλιτέχνες, τεχνικούς και κάθε είδους υπαλλήλους.

Το σύστημα θέλει κάθαρση!

Κι ένα σχόλιο για το γεγονός ότι τα κανάλια γέμισαν με τούρκικες σειρές!

Aπό κάποια σκόρπια πλάνα που έχουμε δει, βλέπουμε ότι τις πιο πολλές φορές έχουμε να κάνουμε με άρτιες παραγωγές. Οι Τούρκοι έχουν καταφέρει να στήσουν ένα αξιόπιστο και λειτουργικό σύστημα τηλεοπτικής παραγωγής. Αντίθετα από μας. Γιατί εμείς, τις ημέρες των παχιών αγελάδων, τα χρήματα δεν τα επενδύσαμε για να χτίσουμε ένα οργανωμένο παραγωγικό σύστημα. Τα κάναμε αυτοκίνητα και πανάκριβα εξοχικά. Μάλλον δεν ήταν μόνο το Δημόσιο ο χώρος του «άρπαξε να φας και κλέψε να ‘χεις». Συνολικά το σύστημα θέλει κάθαρση!

Πηγή: Εθνος και στον δημοσιογράφο Βασίλη Μπουζιώτη

Print Friendly, PDF & Email

Tags: , ,

Category: ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *