banner ad

ΤΙ ΘΑ ΛΕΓΑΤΕ ΓΙΑ ΜΙΑ “ΟΜΟΡΦΙΑ” ;;;

. November 29, 2012 . 0 Comments

Η ημέρα ήταν βροχερή και μουντή –έπεφτε αυτό το ψιλόβροχο που δίνει την εντύπωση ότι δεν μπορεί να αποφασίσει τι ακριβώς να κάνει. Η υγρασία μου τσάκιζε το νευρικό σύστημα. Το μαλλί μου είχε κατσαρώσει –κάτι σε Άντζελα Ντέιβις. Υπολόγιζα το χρόνο για να προλάβω όλες τις προγραμματισμένες δουλειές μου. Όταν έσκασα πάνω στην υπερβολικά αποφασισμένη, απαξιωτική και αυταρχική αισθητικό.

Μου είπε ότι είχα ένα δώρο για το σώμα και έπρεπε να κλείσω ραντεβού άμεσα. Της απάντησα ευγενικά – πάντα μου συμβαίνει αυτό- ότι εκείνη ακριβώς τη στιγμή δεν είχα καθόλου χρόνο, ούτε και διάθεση, ίσως μιαν άλλη φορά… Εκείνη, όμως, συνέχισε ακάθεκτη και χειμαρρώδης, σίγουρη για τα επιχειρήματα της που θα με πανικόβαλαν και θα με έκαμπταν:

–       Όταν πηγαίνετε στην παραλία με το μαγιό σας, τι είναι αυτό που δεν σας αρέσει επάνω σας;;;;; Τι σας ενοχλεί στο σώμα σας; Η κυτταρίτιδα σας; Τα ψωμάκια σας; Τα χοντρά σας μπούτια; Κάτι που κρεμάει στο σώμα σας; Τι σκέφτεστε εκείνη τη στιγμή;;

–       Αν είμαι ξυρισμένη!

Ξερή η συνομιλήτρια μου. Αν δεν εργαζόταν σε εκείνο το χώρο σίγουρα θα μου απαντούσε δολοφονικά. Τώρα περιορίστηκε στο βλέμμα.

Πρέπει να ήταν ένα ράπισμα δυνατό αυτό, γιατί δεν είχε, καν, την ψυχραιμία να μου προτείνει την αγορά ενός προγράμματος ριζικής αποτρίχωσης. Πρέπει να ένιωσε ότι κλονίστηκε η απόλυτη κυριαρχία της πάνω στις γυναίκες που απελπισμένα προσπαθούν να βελτιώσουν ό,τι μη αρεστό επάνω τους και απεγνωσμένα κυνηγούν το χρόνο αντίστροφα.

Είναι αυτή η τάση που υπηρετούν, στην πλειονότητα τους τα κέντρα ‘ομορφιάς’ και κατά συνέπεια οι υπάλληλοι τους. Η τάση, του ότι πρέπει οπωσδήποτε να είσαι άσχημη, να θέλεις διακαώς να διορθώσεις κάτι. Και καλά: τέλεια δεν είσαι –όλο και κάτι θα έχει ξεφύγει από τη θέση του μέσα στο χρόνο. Μπορεί όμως ‘η κακόμοιρη, αποκρουστική πελάτισσα’ που, όμως, θα μετατραπεί σε θεά μόλις πάρει κάποιο πρόγραμμα ‘Χιονατοποίησης’, να έχει συμφιλιωθεί με τις ατέλειες της. Εγώ, ας πούμε, έχω αγαπήσει το μουστάκι μου –ποιος θα έλεγε στη Φρίντα Κάλο να κάνει αποτρίχωση;;;; Βρίσκω συγκλονιστική τη μεγάλη μου μύτη – δίνω την εικόνα της ψηλομύτας χωρίς καμία προσπάθεια. Λατρεύω τα στραβά μου δόντια – ο οδοντίατρος μου δεινοπαθεί να μου τα συντηρήσει έτσι.

Δεν θεωρώ άσχημες τις μικρές παρεμβασούλες που θα με κάνουν να νιώσω πιο φρέσκια, απεχθάνομαι, όμως, το ψέμα για την αιώνια νεότητα, το ‘μαγικό’ ραβδάκι της νεράιδας που θα επαναφέρει τη νιότη μου και την εικόνα της κοκαλωμένης γυναίκας που κυκλοφορεί άκαμπτη και αγέλαστη –ή με ένα ζωγραφιστό και ανέκφραστο χαμόγελο- φοβούμενη μη σπάσει τίποτα επάνω της.

Κάθε χρόνο που γιορτάζω τα γενέθλια μου νιώθω μιαν άγρια χαρά –άσε που κάθε φορά σβήνω ΟΛΑ τα κεράκια και μετά ψαχνόμαστε μέσα από το ντουμάνι του καπνού. Είναι η κατάκτηση μου πάνω στο χρόνο. Κάθε ρυτίδα που προστίθεται είναι η απόδειξη ότι έχω διαβεί την πορεία μέχρι εδώ. Αυτό που εύχομαι είναι να μπορώ να κινούμαι δυναμικά και να έχω τα μυαλά μου στη θέση τους – να μπορώ να ορίζω το νου και το κορμί μου.

Ας αγαπήσουμε τον εαυτό μας, κορίτσια κι ας τον αφήσουμε να βγει προς τα έξω, να φανεί. Ας επιβάλουμε την παρουσία μας όπως αληθινά είναι. Ας νιώσουμε αυτή την ομορφιά που πηγάζει απ τον χαρακτήρα μας, την αγάπη μας για τη ζωή. Ας απαλλαγούμε από τις εμμονές των επιβληθέντων, από την βιομηχανία ‘ομορφιάς’, προτύπων. Τα νιάτα μας είναι η ζωντάνια μας. Είναι αυτό που λέγαν οι γιαγιάδες μας: ‘Όχι πόσο είμαι, αλλά πόσο νιώθω’. Χορέψτε, γυμναστείτε, διαβάστε, γελάστε με την καρδιά σας, κορίτσια –το γέλιο μας ομορφαίνει.

 

 

Print Friendly, PDF & Email

Tags:

Category: ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *