banner ad

ΚΑΛΩΣ ΤΟ, ΤΟ 2013!!!

. December 31, 2012 . 0 Comments

fireworksΠρωτοχρονιά. Πρώτη του χρόνου. Νέο έτος. Ελπίδες. Νάτος έρχεται ο νέος χρόνος. Ευχές. Προσδοκίες. Όνειρα. Πεποίθηση ότι όλα θα αλλάξουν. Υποσχέσεις. Σύμβολο αναγέννησης. Συμβόλαιο τιμής. Ορισμός ανανέωσης. Αρχή νέου κύκλου ζωής. Πυροτεχνήματα. Φώτα. Μουσικές.

Μια καινούρια αρχή. Ζητάμε ένα έναυσμα, μια αφετηρία, μια δικαιολογία. Κάτι σαν τις Δευτέρες που ξεκινάμε πάντα δίαιτα. 1η/1ου θα κόψω το τσιγάρο, θα βάλω πρόγραμμα, θα πηγαίνω γυμναστήριο συχνότερα, θα είμαι πιο ήρεμη, θα πίνω λιγότερο. Θα βρίζω σπανιότατα. Θα μαγειρεύω και θα καθαρίζω τα τζάμια με κέφι. Θα τρώω φρούτα και λαχανικά και θα περιορίσω τα ‘βρώμικα’. Σαν πολλά δεν μαζεύτηκαν;;;

Λες κι αν γίνουν όλα αυτά στα μέσα του Νοέμβρη ή στις 8 Γενάρη, ας πούμε, κάτι δεν θα πάει καλά. Δέσμευση το ολοκαίνουριο, πρόφαση η νέα σελίδα. Στηριζόμαστε, κρεμόμαστε, υπεκφεύγουμε αλλά ΔΕΝ τηρούμε. Μόλις ‘μπει’ ο χρόνος: – …3, 2, 1,  HAPPY NEW YEAR!!!!-, κανονικά δεν πρέπει να ξανακαπνίσω –υπόσχεση γαρ-, να μην πιώ άλλο, να μην κατεβάσω αμάσητα τα κομμάτια της βασιλόπιτας – και το φλουρί μαζί, η λαίμαργη. ΟΜΩΣ κάτι σε θλίψη με πιάνει. Όλοι οι άλλοι να κάνουν τα προαναφερθέντα, απαγορευμένα και εγώ να κοιτάζω;;; Πώς θα καταλάβω εγώ τη βραδιά την καινούρια, την αλλαγή, το συναρπαστικό, ‘στεγνή’ σαν βουδίστρια καλόγρια –και δε μου πάει κι αυτό το στυλ, κάτι το μακρύ με παχαίνει. Και πώς θα τον καλοδεχτώ; Με καροτάκια και ραπανάκια; Τς, τς, τς. Και δως του πλακώνομαι σ’ όλα τα, από εμένα, απαγορευμένα και πάνε στράφι οι υποσχέσεις και οι όρκοι και τα τάματα στον εαυτό μου. Και την επομένη, τη μέρα τη λαμπερή, που ακούγονται πρωί- πρωί και οι κανονιοβολισμοί από τον Λυκαβηττό για τη μέρα την τρανή, και το κεφάλι μου είναι καζάνι από το πιοτό και τα πόδια μου κουλά από το χορό, πώς να μαγειρέψω με κέφι και χαρά; Όχι, πες μου, έχω άδικο; Πώς να κρατήσω τα υποσχεθέντα;;;

Αλλά, για στάσου, ο χρόνος γύρους κάνει. Πάει κι έρχεται, επιστρέφει, φεύγει, ξαναφεύγει κι όλο εδώ είναι. Θα ξανάρθει. Θα ξαναπεράσει από δω. Άρα, μπορώ να το αφήσω για την άλλη φορά, να το επεξεργαστώ, να το χωνέψω, η καπνίστρια χοντρή κακονοικοκυρά. Έχω χρόνο 12 μήνες. Αλλά τότε….. ποιος με πιάνει, όλα θα τα κόψω, όλα θα τα τηρήσω. Άλλος άνθρωπος θα γίνω. Θα με βλέπω και δεν θα το πιστεύω. Τόοοοτε. Εκείνηηηη την Πρωτοχρονιά!

Όσο για τις γενικότερες κοινωνικοπολιτικές υποσχέσεις για το νέο έτος, όχι, όχι, αυτές δεν θέλω ούτε να τις ακούσω ούτε να τις σκεφτώ. Μπούχτισα! Λόγοι ατέλειωτοι, βαρύγδουποι, κενοί. Σαν να διαβάζονται κάθε χρόνο από το ίδιο χαρτί, από τον ίδιο σύμβουλο γραμμένοι. Όπως τα έτοιμα, τυποποιημένα μηνύματα στα κινητά τηλέφωνα: ‘Μια νέα αρχή… φως στο βάθος… όλα θα τα διορθώσουμε… οι θυσίες δεν θα πάνε χαμένες…’ Και αντίστοιχα στέλνεται το κατάλληλο για την περίσταση. Φτάνει. Κάντε κάτι πρωτότυπο φέτος κύριοι, για μια φορά στη ζωή σας. Μην μας υποσχεθείτε ΤΙΠΟΤΑ. Ίσως να είναι το πιο αληθινό πράγμα στη ζήση σας ολόκληρη.

Καλώς να ορίσεις ’13. Θα ‘σαι ΣΙΓΟΥΡΑ καλύτερο γιατί είσαι νέο, γεμάτο υποσχέσεις, θέληση, ορμή και τόλμη. Σαν τα νιάτα μας τα ελπιδοφόρα. Αυτά που θα αλλάξουν τα πάντα γύρω μας, τα μυαλά μας, την αρτηριοσκληρωτική μας στάση απέναντι στη ζωή που μας σερβίρουν, την απάθεια μας απέναντι στα τεκταινόμενα.

Καλώς να έρθεις ’13, στον τόπο μου και στο σπιτικό μου. Θα σπάσω ρόδι για το γούρι, για τον πλούτο της ψυχής, για το ελεύθερο πετάρισμα του νου. Και θα κάνω φέτος ό,τι πάντα ήθελα αλλά δεν τολμούσα να το πραγματοποιήσω!

Print Friendly, PDF & Email

Tags:

Category: ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *