banner ad

ΩΡΑΙΟ ΠΟΥ ΗΤΑΝΕ!!!!!!!

. January 2, 2013 . 0 Comments

Cómo hacer pan dulce navideño 4Και ξημέρωσε το ’13 και με βρήκε με μια διάθεση υπέροχη! Όλα πήγαν πρίμα!

Δεν κέρδισα στα χαρτιά, τι κακό κι αυτό να έχω 12 και να τραβάω 10.

 Έφαγα σαν να μην είχα ξαναφάει στη ζωή μου –ακόμη νιώθω το φαί να στριφογυρίζει στο στομάχι μου.

Ήπια τα πάντα: ουίσκι για το ‘γεια σας’, κρασί άσπρο για το φαγητό, σαμπάνια για το χρόνο τον καινούριο και μετά ξανά μια γύρα για να μην πάνε χαμένα τα ποτά. Και τα ξύδια γύρους κάνουν στο κεφάλι μου σήμερα, αλλά η διάθεση μου, το ‘παμε, υπέροχη.

Ούτε το φλουρί το βρήκα. Άλλη πικραμένη ιστορία αυτή: η βασιλόπιτα, παρά τις διαβεβαιώσεις του φούρναρη για το αντίθετο, ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΦΛΟΥΡΙ! Και την πήγα, η καλή σου, για δώρο στο τραπέζι που μαζευτήκαμε –οι υπόλοιποι είχαν μαγειρέψει σαν μανιακοί όλη μέρα και εγώ πήγα μοσχομυριστή, η πριγκίπισσα, με μια αγορασμένη πίτα. Μιαν άχρηστη πίτα, αφού δεν εκπλήρωσε το σκοπό της. Και τι δεν λέγαμε για παρηγόρια: -αφού δεν υπάρχει φλουρί, είναι σαν να το κερδίσαμε όλοι μαζί, -να πας στο φούρναρη και να του ζητήσεις τζάμπα ψωμί για όλο το χρόνο, για το ρεζίλεμα που σου ‘κανε, -αυτό μόνο σε σένα μπορούσε να συμβεί…. Σε λίγο το τραπέζι είχε γεμίσει τρίματα και ψιχουλάκια από την πίτα, που μανιωδώς την ψαχουλεύαμε με τα χέρια μας για να σιγουρευτούμε ότι είναι κενή. Μέχρι και τα κομμάτια του Χριστού και του Αϊ Βασίλη ξεπουπουλιάσαμε. Τέτοιες γουρουνιές δεν είχα ξαναδεί σε πρωτοχρονιάτικο τραπέζι … Μέχρι που σκεφτήκαμε ότι κάποιος το κατάπιε. Όταν ο Γιάννης πήγε τουαλέτα ο Σπύρος τον ρώτησε αν πήγε εξ αιτίας του φλουριού.

 Ούτε το λαχείο το πρωτοχρονιάτικο κέρδισα. Γλύτωσα, έτσι, τις απαγωγές, τα λύτρα και τα τρεχάματα, τις εφορίες και τις παρακρατήσεις.

Κι αφού δεν κέρδισα τίποτα από αυτά που θα μου βάραιναν τη χρονιά, όλες αυτές οι υποχρεώσεις που συνοδεύουν ένα τίτλο –η εκλεγμένη σταρ Ελλάς έχει, πέρα απ’ τη χαρά (;) της και ένα σωρό περιορισμούς καλής συμπεριφοράς και παρουσίας, μη χάσει το στέμμα της- είμαι μες την καλή χαρά!

Δεν ξέρω, αλλά αυτό το ’13 μου έφτιαξε το κέφι χωρίς προφανή λόγο. Θες γιατί τη γλυτώσαμε απ’ τους Μάγια, θες γιατί το οινόπνευμα ακόμη αχνίζει στο κεφάλι μου, θες γιατί δεν έχω φράγκο για να ανησυχώ τι θα το κάνω –ας όψεται το ‘καλό’ του τόπου-, θες γιατί κοντεύουμε να φτάσουμε –όλοι μαζί και εγώ προσωπικά- τόσο κάτω που παρακάτω δεν έχει, θες γιατί συνειδητοποίησα πια ότι δεν έχω τίποτα να χάσω. Ίσως γιατί με γέμισε τόσο πολύ η παρουσία των αγαπημένων μου ανθρώπων, που έσβησε τη καταχνιά που μας έχει επιβληθεί. Αυτό το ‘καλή χρονιά και με υγεία, να ‘μαστε πάντα μαζί και να γελάμε’, ίσως ήταν παραπάνω από αληθινό, σήμερα. Το εννοούσαμε όλοι. Αποκτούν ουσία αυτά που λέμε, πια, μέσα στον κυκεώνα του ψέματος και της καταρράκωσης. Ξαναθυμόμαστε και ανασύρουμε τις αξίες μας από εκεί που τις είχαμε καταχωνιασμένες τα χρόνια του παράλογου κυνηγιού του κενού πλουτισμού.

Όλα αυτά μαζί και το καθένα χωριστά με έκαναν να στριφογυρίζω όλη μέρα στο σπίτι λαλίστατη και με όση διάθεση δεν είχα όλο το ’12. Ένα κύμβαλον αλαλάζον αλλά γεμάτη αγάπη και αισιοδοξία, χωρίς αιτία, αλλά σίγουρα με λόγο. Καλό 2013!

Print Friendly, PDF & Email

Tags:

Category: ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *