Η ΠΡΟΣΔΟΚΩΜΕΝΗ ΕΚΡΗΞΗ

H ελπίδα μπορεί να προκύπτει από οξυδερκή και νηφάλια κριτική εκτίμηση πραγματικών δεδομένων. Mπορεί όμως και να γεννιέται, περισσότερο ή λιγότερο, από το ένστικτο αυτοσυντήρησης – να εκκρίνει την ελπίδα η τυφλή (ασυνείδητη) ανάγκη ψυχολογικής αυτοάμυνας. «The human kind cannot bear very much reality» πιστοποιεί σοφά ο ποιητής – «το ανθρώπινο είδος δεν μπορεί να […]

ΜΑΛΛΙ ΚΑΙ… ΜΑΛΙ

Την ώρα που στη Βουλή αναδυόταν η αποφορά της σήψης, αυτής που παράγεται από βδέλλες που έχουν σκάσει απ’ το αίμα που ρούφηξαν και ρεύονται στα μούτρα των θυμάτων τους, στην κεντροδυτική Αφρική, φρέσκο αίμα ποτάμι έρεε και ρέει. Η Γαλλίδα του αμερικάνικου Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, εδώ έστειλε μια λίστα με την υπογραφή της του […]

ΜΗΝ ΥΠΟΦΕΡΕΙΣ ΜΕΣ ΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΤΗΣ

Την εβδομάδα που μας πέρασε, έγινε κυριολεκτικά χαμός σε blogs, στα social media, σε όλο το Διαδίκτυο με το κείμενο που έγραψε μια Ροδίτισσα, ονόματι Στέλλα Καρατζίκη, και που φιλοξένησε το rodos-press (το οποίο και το απέσυρε μετά την κατακραυγή). Προβληματίστηκα αν πρέπει να το αναπαραγάγω ή όχι. Αποφάσισα να το πράξω, για έναν και […]

ΑΥΤΟΚΑΘΑΡΙΖΟΜΕΝΟ ΤΟ ΚΑΖΑΝΑΚΙ…

Λίστα Λαγκάρντ. Πλάνο, πλαίσιο και σενάριο, πρωταγωνιστές και μήνυμα ίδιο, ολόιδιο με τη διαφήμιση που έπαιζε ως πρόσφατα χίλιες φορές τη μέρα μπροστά στα μάτια μας. Ο ληστής μπαίνει στην τράπεζα πάνοπλος με τους συνεργούς του. Φωνάζει «όλοι» κι όταν εκπλήσσεται από τις… εξαιρέσεις, απελπίζεται και ζητάει βοήθεια «ελάτε να κάνουμε μια ληστεία της προκοπής»… […]

ΣΗΜΕΡΟΝ ΤΑ ΦΩΤΑ… ΜΕ 48% ΑΥΞΗΣΗ!

Πάει κι αυτό. Μπήκε ο καινούργιος χρόνος. Δεν ξέρω εσείς αλλά εγώ – τέσσερις ημέρες τώρα – είδα μεγάλη βελτίωση, γιατρέ μου. Αλλαξε η ψυχολογία μου, ανάσανα, γέλασε το χειλάκι μου. (Εκτός αν επέδρασε το αγχολυτικό που μου γράψατε στη συνταγή. Εχω παρατηρήσει πως όταν μου διπλασιάζετε τη δόση με διακατέχει τόση αισιοδοξία που καταντάω αηδία.) Κι […]

ΟΙ 265 «ΩΡΑΙΟΙ ΩΣ ΕΛΛΗΝΕΣ» ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ!

Οχι, δεν έπαθα κρίση μανιχαϊσμού. Δε γλιστράω στη γλίτσα της επικοινωνιακής φιλανθρωπίας των ημερών οπότε, κοντά σαράντα χρόνια δημοσιογράφος τώρα, κουράστηκα κι αηδίασα να βλέπω τη φτώχεια και την ανημπόρια στις δόξες τους. Αυτή η εμπορευματοποιημένη κακοήθης σχεδόν αλληλεγγύη, ο… πόνος των θυτών για τα θύματα (όσοι προσφέρουν εντός εκτός εορτών και συνήθως απ’ το […]

ΝΕΥΡΙΚΟ ΓΕΛΙΟ

Αχαχαχα! Συγγνώμη, νευρικό γέλιο, μη δίνετε σημασία. Με πιάνει συχνά τελευταία και δεν μπορώ να το ελέγξω. Ξαφνικά, εκεί που κάθομαι, χωρίς λόγο, χωρίς αιτία και αφορμή, ξεκαρδίζομαι. Μη δίνετε σημασία. Τώρα με πιάνουν τα γέλια. Ενα μήνα πριν με έπιαναν τα κλάματα. Συνέχεια όμως. Εβλεπα ειδήσεις, έκλαιγα. Διάβαζα εφημερίδα, έκλαιγα. Εμπαινα σε σάιτ, έκλαιγα. […]

Η ΑΜΕΤΑΝΟΗΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΧΕΙΡΙΑ

Kάθε μέρα που περνάει, κάθε ώρα, ο κίνδυνος του χάους μεγαλώνει. Πριν από τρία χρόνια οι δυνατότητες να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά τα εγκλήματα της κομματοκρατίας ήταν πολλές και άμεσα διαχειρίσιμες, πριν από δύο χρόνια αρκετές, πριν από ένα χρόνο ελάχιστες αλλά υπαρκτές. Σήμερα στον ορίζοντα δεν υπάρχει σημάδι ελπίδας. H αμετανοησία του πολιτικού συστήματος, η αδυναμία […]

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΔΥΟ ΛΕΞΕΩΝ ΚΑΙ Η ΨΕΥΔΟΡΟΦΗ

Το λεξικό θωρείται εκ των εγκυροτέρων στον κόσμο (Merriam – Webster). Εχει βεβαίως και ιστότοπο. Κατέγραψε τις δύο πλέον αναζητούμενες λέξεις στο διαδίκτυο για το 2012. Η βαθιά και στοχευμένη υποτίμηση της ανθρώπινης σκέψης, εντός εκτός διαδραστικών μέσων επικοινωνίας, οδηγεί, πάω στοίχημα, πολλούς στο να απαντήσουν αυθόρμητα πως μάλλον η λέξη σεξ θα είναι η […]

ΒΑΛΕ ΚΙ ΑΛΛΟ ΠΑΤΟ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ…

Βάλε κι άλλο πιάτο στο τραπέζι Κάποιος πονεμένος θα βρεθεί Το παιδί σταμάτησε να παίζει Το κανάρι πάλι κελαηδεί.                               Λευτέρης Παπαδόπουλος, 1965 Σχεδόν μισό αιώνα αργότερα: Βάλε κι άλλο πάτο στο τραπέζι Και ο πεινασμένος ας χαθεί Το παιδί σταμάτησε να παίζει Το κανάρι πια δεν κελαηδεί. Για την κατάντια της οικονομίας μας, ευθυνόμαστε αποκλειστικά […]

Η… ΑΞΙΟΠΡΕΠΗΣ ΧΟΥΝΤΑ

Μας πήρε και μας σήκωσε η τρέχουσα γλώσσα των επαναλαμβανόμενων, σα ρετάρισμα πολυβόλου ακούγονται πλέον, όρων όπως η …αξιοπρέπεια. Την πιπιλίζουν όλοι οι κυρίαρχοι δημοσιολογούντες και κατέχοντες τη δυνατότητα να παίρνουν αποφάσεις εξουσίας. Η χώρα πρέπει να έχει αξιοπρέπεια. Η διαδήλωση, αξιοπρέπεια. Η φτώχεια, αξιοπρέπεια. Κάτι εμετικές εκλύσεις θαυμασμού εκτοξεύονται για τους «καθώς πρέπει» καλοντυμένους […]

ΜΑΓΙΑ: Ν’ ΑΡΑΙΩΝΕΤΕ ΣΙΓΑ-ΣΙΓΑ…

Δεν μπορώ να ζω άλλο μ’ αυτή την αβεβαιότητα. Θέλω να ακούσω επιτέλους από υπεύθυνα χείλη: – Ισχύει η προφητεία των Μάγια, ναι ή όχι; – Στις 21 Δεκεμβρίου 2012 θα γίνει κατακλυσμός; Θα έχει Νώε, κιβωτούς, Αραράτ, κέικ σοκολάτα, κρουασανάκια, πρωινό κοντινένταλ, έξτρα ομελέτα λουκάνικο και κορν φλέικς με πλαστικό κουνελάκι δώρο; – Θα […]

Ο ΚΟΙΝΟΣ ΣΤΟΧΟΣ ΓΕΝΝΑ ΤΗΝ ΕΚΠΛΗΞΗ

Tο ποτήρι μπορεί να είναι μισοάδειο ή μισογεμάτο. Kαι οι εκβιαστικές απαιτήσεις των δανειστών μας, η βαναυσότητα των διλημμάτων που μας θέτει η τρόικα, επιδέχονται δυο θεωρήσεις, δυο ενδεχόμενες πολιτικές: Tην εκδοχή της συμφοράς, δηλαδή της ποινής, και την εκδοχή της ευκαιρίας. Ποτέ μέσα στην Iστορία δεν κερδίζεται ανάσταση χωρίς πικρή γεύση θανάτου, ανάκαμψη δίχως […]

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΘΗΤΕΙΑ!

Στο… πόδι σηκώθηκε το Πεντάγωνο από την παράλογη πρόταση της Κομισιόν και της Τρόικας να… σταματήσει η υποχρεωτική θητεία προκειμένου να μειωθεί ο προϋπολογισμός των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας! «Η στρατιωτική θητεία είναι και θα παραμείνει υποχρεωτική», τόνιζε στενός συνεργάτης του υπουργού Εθνικής Αμυνας Πάνου Παναγιωτόπουλου και πρόσθεσε: «Η ελληνική κυβέρνηση ουδέποτε συζήτησε ούτε πρόκειται […]

ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΓΙΟΡΤΗ, ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΙΛΗ

Αργά ή γρήγορα θα άνοιγε η αβυσσαλέα τάφρος ανάμεσα στο είναι και το φαίνεσθαι τούτης εδώ της μικρής τεράστιας χώρας. Απ’ τη μια οι διαχειριστές του χρέους, το οποίο ήταν ανέκαθεν εργαλείο χειραγώγησης και υποταγής των λαών, όπλο στα χέρια του κεφαλαίου. Μαζί κι απόκοντα με φρέσκους Χίτες, μεγαλέμπορους του χάους και υπασπιστές του χάροντα […]

Η ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΜΑΡΜΟΤΑΣ

Ο τίτλος η «Χώρα της Μαρμότας» είναι παράφραση του τίτλου της κινηματογραφικής ταινίας «Η Μέρα της Μαρμότας». Μια αλληγορική ιστορία όπου ο ήρωας ξυπνάει κάθε πρωί για να ανακαλύψει ότι πάντα του συμβαίνει το ίδιο με την προηγούμενη. Ζει την ίδια μέρα ξανά και ξανά και ξανά. Η ζωή του επαναλαμβάνεται. Ξανά και ξανά και […]

ΒΙΩΣΙΜΟΝ ΚΑΙ Ο ΒΙΟΣ ΑΒΙΩΤΟΣ

Πολυτεχνείο, Κυπριακό, Μεταπολίτευση, πάνε κοντά σαράντα χρόνια και οι πληγές ορθάνοιχτες για ένα λαό κι έναν αγωνιστικό πολιτισμό σαν τον ελληνικό, που δημιούργησε ένα τεράστιο ιστορικό κεφάλαιο, αλλά η κυρίαρχη αστική τάξη το ρούφηξε κυριολεκτικά για πάρτη της. Αν δεν υπήρχε το ποιητικό αξίωμα «λευτεριάς λίπασμα οι πρώτοι νεκροί…» , η εξέγερση μιας νιότης, έμπνευση […]

ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ ΠΟΥ ΚΡΑΤΑΕΙ 5 ΧΡΟΝΙΑ

Θα πρέπει να ήμουν 5 χρονών… Αντε 6, βαριά, βαριά… Τότε πρωτάκουσα τον όρο Νύχτα των Κρυστάλλων. Τι όμορφο! Σαν παραμύθι με βασιλοπούλες που χορεύουν σε αίθουσα χορού. Με κρυστάλλινους πολυελαίους, βεβαίως, βεβαίως. Στο σπίτι που μεγάλωσα, θυμάμαι ακόμα που φυλάγαμε μαζί με το «καλό» το σερβίτσιο ένα σετ από σκαλιστά κρυστάλλινα ποτήρια. Το οποία […]

ΣΤΑ ΣΤΕΡΝΑ ΜΟΥ…

Θυμάμαι κάτι ανέκδοτα με ξανθές που λέγαμε πιτσιρικάδες «Ρωτάει μια ξανθιά την άλλη – Δεν μου λες, εσύ καπνίζεις μετά το σεξ; Και η άλλη κοιτώντας προς τα κάτω. Δεν έχω παρατηρήσει κάτι τέτοιο…». Γενικώς, τον τελευταίο καιρό θυμάμαι διάφορα σχολικά. Φεύγαμε από τα σπίτια για το σχολείο και φώναζαν οι μανάδες «Ξέχασες να πάρεις […]

MONOPOLY ΚΑΙ ΞΕΡΟ ΨΩΜΙ ΕΙΣ ΑΡΘΡΟ ΕΝΑ!

Βγήκαν παγανιά τα μαύρα τα σκυλιά. Κι από δίπλα κυβερνοχουλιγκάνοι με τα πληκτρολόγια. Χειμώνιασε. Κι όπου πατάς γλιστράει και βρωμάει ένα στρώμα από δήθεν. Το καπιταλιστικό αειθαλές δέντρο από σίδερο, με χατζάρες για φύλλα, μαδάει καθόλου ξαφνικά ως καθόλου αειθαλές. Θέλει στρώμα από σάπιες καπότες κυνισμού για να πέσει στα μαλακά. Την ώρα που στην […]